Trinadown under

2007-12-03T21:27:00.000+09:00

Nú er árið loks að líða undir lok.........................hjúkket...................held að þetta hafi verið erfiðasta ár sem ég hef upplifað og nú er ég ekki með drama ýkjur.

Hef aldrei áður upplifað svona mikið stress, grenj, svefnleysi og þunglyndi, fékk taugaáfall í fyrsta skipti held ég, ekki gaman það. En ég lifði þetta af á bara eftir nokkur lítil verkefni og þá er ég alveg búin. Er svo að fara í verknám á næstu önn á King Edwards sem er spítali fyrir konur svo ég verð annaðhvort að vinna með konur sem eru með krabbamein eða konur sem voru að eignast fyrirbura eða með fæðingarþunglyndi. Er voða spennt fyrir því, meika samt ekki að skjólstæðingar mínir séu mikið að deyja á nógu erfitt með að enda meðferð og senda þau burt lifandi.

En annars er ég búin að flytja í hippa bæinn Freo, bý í húsi á stultum með pall allan hringinn er að panikka að yfir því að snákar komi þarna undir, er alltaf að spyrja Andrew því mér finnst hann svo sjóaður ástrali (hann keyrir um á gömlum ute og er núna með yfirvaraskegg), hann heldur að þetta verði líklega í lagi. En auðvitað er ekkert sjónvarpsloftnet eða síma innstungur í hippahúsinu, svo það er ekkert sjónvarp og ekkert internet. Tom og Cherie eru svo farin í bólið fyrir 9 á kvöldin svo ég sit með vínglas út á palli og horfði á sálfræði myndbönd sem ég fæ í clinicinu í tölvunni minni á kvöldin. Mjög spennandi, líður eins og ég sé áttræð, og verð því að fara á rokktónleika á morgun til að yngja mig upp, kannski ég múgsurfi bara til að halda mér ungri.

Annars er bara að klára skólann, kaupa jólagjafir, þrífa gamla húsið, pakka upp nýja húsinu og liggja á ströndinni þar til haldið er í ferðalagið. Stoppa í Tælandi til að kaupa ódýrt glingur og drasl og svo til Frankfurt að hitta móðgurnar.

Sjáumst bráðum á klakanum (sorry mamma veit þú hatar þegar fólk segir þetta, svo ég varð bara að skrifa það).

Læri læri tækifæri !

2007-11-02T21:56:00.000+09:00

Varð víst að blogga þar sem Óli var farin að kvarta yfir bloggleysi og að mynd af honum blasti við honum í hvert skipti sem hann opnaði bloggið. Verð ég víst að verða við ósk hans þar sem ég hringdi í hann degi of seint með afmæliskveðjur.

Annars er ekkert að gerast hjá mér um þessar mundir, er bara að læra og læra og læra út í eitt. Hef aukið við mig vinnu sem aðstoðar rannsóknar kona til að eiga fyrir jólagjöfum svo ég bara vinn, sé skjólstæðinga og læri. Nóvember er strembin þar sem það eru verkefnaskil, próf og skýrslu skrif á hverju horni og ætlar þetta engan endi að taka. Hef ég því tekið upp Ástralska lífstílin að vakna hálf 7 á morgnana, ég geng þó ekki svo langt að vera komin í rúmið um 10 eins og margir ástralir, enda engin tími til að njóta forréttinda eins og sofa um þessar mundir.

Ákvað nú að láta fylgja myndir frá Spring in the Valley frá þeim dögum þar sem ég átti frásaganarvert líf. Fór sem sagt í Spring in the Valley, sem er fyrir þá sem ekki þekkja, vor uppskeru hátíð á vínekrunum hér í rétt fyrir utan borgina. Við leigðum rútu um 26 manns og vorum með þemað "Funky Punk" sem engin skildi nú alveg, (ekki einu sinni indverska prinsessan sem heimtaði þetta þema) og Sophie hélt að væri Funky Pink og mætti í öllu bleiku. En festivalið er sem sagt keyrsla á milli vínekra, þar sem er svo stoppað á hverri vínekru í um klukkutíma í senn og drukkið og dansað í sólinni frá 10 um morgun til 5 um eftirmiðdag. Svo er gubbað og farið í rúmið um kvöldmatarleiti eftir að hafa troðið Hungry Jacks í grímuna á sér. Ég var svo voða hress daginn eftir í skólanum frá 9 um morgun til 9 um kvöld.

En jæja verð að halda áfram að læra, það er nú einu sinni föstudagskvöld og ég er heima að skrifa skýrslur og undirbúa fyrirlestur sem er aðeins einn og hálfur tími, sem ég þarf að vera með í næstu viku, í stað þess að vera í afmæli Aliciu. Partý Partý !!!

Óla heimsókn

2007-09-30T14:25:00.000+08:00

Mæðginin sameinuð á ný með G & T
Trixie fór upp á svið að dansa við þennan hressa bloke
Óli að borða heila og Linnie að reyna að æla ekki í bakgrunninum.
54 Draumar sem renna ljúflega niður
Við að leika hvernig Tom mun enda í lok kvöldsins út um Taxa gluggan

Óli og Draumarnir eru komin til Perth og hafa verið miklir fagnaðar fundir. Fyrsta kvöldið hans héldum við Kanimbla fjölskyldan matarboð þar sem boðið var upp á Lamba heila og háls ala French kúsín. Smökkuðust heilarnir meira eins og fiskur en lamb og bráðnuðu uppi í okkur. Sem betur fer höfðum við líka keypt nautasteikur sem var skellt á grillið eftir nokkra bita af heilunum.
Daginn eftir komu svo loksins Draumarnir í hús og kom í ljós að þeir voru 54 en ekki 27. Peter hafði pantað 27 Drauma fyrir afmælið mitt frá Nordic Store en vegna "flensu starfsmanns"! komu þeir ekki fyrr en meira en mánuði seinna og kom þá í ljós að hann hafði pantað 27 pakka með 2 Draumum í svo við enduðum með 54!. Hefur klósettpappírinn klárast þar sem mikið hefur verið um Drauma át á Kanimbla Rd.

Við Óli skelltum okkur svo í lunch í Kebab á Scarborough strönd þar sem Kebabarnir í Melbourne eru ekki ekta Kebabar og Óli var búin að sakna þeirra mikið. Annars erum við bara búin að vera að chilla saman mæðginin mikið búið að drekka, surfa og chilla. Skelltum okkur nokkur til Lancelin á Laugardag og vorum þar heilan dag að surfa, allir komu heim með tan nema ég, ég kom bara heim með freknur í staðinn, ekki sátt við þetta. Ætluðum svo í 30tugs afmæli Malcoms um kvöldið en vorum sofnuð eftir indverska matinn og bjór klukkan 9 ! Í dag er svo Óli í brúðkaupi og ég heima að læra, skelltum okkur í pásunni hans frá brúðkaupinu á Flying Scothsman að fá okkur pissu og bjór á 10 $ (á eftir að sakna þessa að búa í Perth og fá bjór og pizzu á 500 Kr) og hittum latínó þjófa. Er að spá í að skella mér núna í partý hjá Scott þar sem hann er víst með dagskrá í partýinu sem samanstendur af 4 hljómsveitum og 3 Dj-um, skil ekki alveg hvar hann ætlar að koma þessu fyrir heima hjá sér eða hvað þetta verður langt partý. En það er public holiday í dag svo það er frí á morgun. Óli yfirgefur mig svo á morgun og eftir surf og hóp morgunmat á ströndinni. Og þá fer ég aftur í bækurnar og að chilla á bókasöfnum. Spennandi líf í Ástralíu sem maður lifir.

Vorið er að koma

2007-09-23T12:13:00.000+08:00

Það er vor í loftinu hér í Perth. Næturnar eru ekki eins kaldar og maður er komin í stuttbuxna náttfötin. En með vorinu koma pöddurnar og er ég nú þegar komin með moskító bit yfir mig alla. Ennfremur var ég á salerninu í skólanum um daginn þegar ég skyndilega áttaði mig á því að ég var ekki ein, perra eðla stóð í básnum og starði á mig á meðan ég pissaði það er engin friður fyrir þessum vor verum. Annars er ég bara búin að vera að læra eins og hundur þar sem Óli er að koma á Miðvikudag og ætla eg að reyna að taka smá frí til að skemmta gestinum. Við ætlum að fara í dagsferð til Lancelin og surfa og hef ég ekkert geta æft mig að surfa fyrir komu Óla þar sem læknirinn í Murdoch þurfti endilega að skera stykki úr hendinni á mér svo nú má ég ekkert koma nálægt sjónum og verð að baða mig með vinstri hendinni. Er búin að vera með undarlegan blett á hendinni í 2 mánuði og búin að bera 20 mismunandi krem á mig en ekkert lagast svo hann vildi taka húðsýni til að athuga hvort þetta væri krabbamein. Ég hélt að þetta yrði lítið mál dreif mig til hans og þá var hann bara með sprautur og hnífa tilbúna. Gerði hendina á mér svo dofna að ég gat varla keyrt heim og nú lít ég út eins og ég hafi reynt að drepa mig, með umbúðir um úlnliðinn. Ekki gott þar sem ég var að hitta nýja skjólstæðinga næsta dag og ekki beint traustvekjandi að fara til sálfræðings sem lítur út eins og hún hafi verið að skera á sér úlnliðinn kvöldið áður. Og hvernig get ég verið með húðkrabbamein þegar ég er aldrei í sólinni eins og sést á myndinni að ofan af mér og Tom sem var í sólbaði allan gærdag.

Annars er lítið að frétta þar sem ég er búin að búa á bókasafninu undanfarið og er bara alltaf að læra. Fór nú samt í afmælið hans Andrews í gær og var svo hress að ég var komin heim fyrir miðnætti, svona er maður spennandi. Andrew ætlaði ekki að trúa því þegar ég afþakkaði skot á barnum og ætlaði bara að drífa mig heim.

Er annars búin að kaupa flugmiða heim, mun fljúga í gegnum Tæland og Þýskaland í þetta skiptið, yfirgef Perth þann 11. Desember en veit ekki enn hvenær ég verð komin til Íslands því móðir mín og systir ætla að hitta mig í Kaupmannahöfn og við svo fljúga allar saman til Íslands.

Verður liðið nærri ár síðan ég var á Íslandi og 4 ný börn búin að bætast í hópinn sem ég þarf að kynnast og spilla yfir þennan mánuð sem ég verð heima.

C ya mates

Afmæli

2007-08-16T17:26:00.000+08:00

Afmælisbörnin Orri 1 árs og Katrín 27 ára
Afmælismaturinn
Orri var mættur líka í hörkustuði að heilla gesti veitingastaðarins eins og honum einum er lagið

Við meðleigjendurinir að hvíla lúin bein eftir surf stund

Þá er afmælinu lokið sem mig var búið að kvíða mikið fyrir. Hafði eitt næstum heilli viku í að röfla um hvað ég væri að verða gömul, að ég væri 27 ára einhleyp, ætti engar eignir og því hvergi heima, byggi í ferðatösku í útlöndum, með engin börn. Var því búin að ákveða að halda ekkert partý heldur myndi ég halda upp á afmælið mitt að hætti aldraðra, með því að fara út að borða.

Gat nú samt auðvitað ekki haldið mig frá áfenginu og eftir nokkrar ræður frá Sameeru um að ég yrði að detta laglega í það til að sýna að ég væri enn ung, datt ég auðvitað í það á Laugardagskvöldið til 6 um morgun. Var svo vakin fyrir 9 á sunnudag af Peter tuðandi um að bíllinn hans væri bilaður og hvort hann mætti fá minn lánaðan í klukkutíma til að hitta Andrew, ég vildi bara sofa og pældi ekkert í hvað maðurinn væri að gera til Andrews svona snemma. Svo um hádegi þegar ég loks skríð úr rekkju er bíllinn ekki enn komin heim og kemst ég að því að Peter og Trixie hafi farið á honum í vinnunna. Verð ég auðvitað ekki ánægð með þessa framkomu við eldri konu og tuða mikið yfir þessu við Tom sem var líka stórhneykslaður á þessari framkomu. Svo loks þegar þau koma heim og Maxim með eru aðeins 10 mínútur þar til við þurfum að vera mætt á veitingastaðinn. Byrja þau þá að tuða um að ég þurfi að keyra, þar sem bíllinn hans Peters bilaður, bíllinn hans Toms fullur af surbrettum og seglbretta búnaði og Trixie bensínlaus og við að verða sein. Er ég auðvitað ekki ánægð með að þurfa að keyra í minn eigin afmæliskvöldverð en fellst á að keyra. Þegar við svo troðum okkur öll inn í bílinn og ég starta byrjar tónlist að óma um allan bílinn. Var þetta þá afmælisgjöfin mín, nýtt bílaútvarp og auka hátalarar í aftursætin. Útvarpið mitt var búið að vera bilað í 2 mánuði og ég alltaf að kvarta yfir því að þurfa að keyra hraðbrautina á hverjum degi í þögn. Höfðu Andrew og Peter vaknað eftir 3 tíma svefn til að skella þessu í til að koma mér á óvart. Það hefur aldrei áður verið gert eitthvað svona óvænt fyrir mig áður og varð ég bara æst í fyrstu og gargaði á fólkið í bílnum og varð svo bara klökk, svona geta hormónarnir farið með mann þegar maður er að nálgast breytingaskeiðið. Borðaði ég svo auðvitað uppáhalds réttinn minn, spínat réttinn á Chutney Mary's með 10 góðum vinum.

Á svo sjálfan afmælisdaginn þurfti ég að vera í skólanum í 12 tíma, sem var ansi hressandi, en í síðasta tímanum um 7 leitið kom bekkurinn mér á óvart með köku með stjörnuljósum og Sarah gaf mér svo nýja Architecture in Helsinki diskinn og endalaust af saltlakkrís sem hún fann í eh nýrri nammibúð í MtLawley. Svo fékk ég fullt af fleiri góðum gjöfum surfbretti, afmælisbók, eyrnalokka, miða á Sirkús de Solei, íslenska bók, 4 Rosa Drauma, ameríska dollara, íslenskar krónur og svo eru víst fleiri pakkar á leiðinni. Ég hefði getað sleppt því að vera að væla í viku fyrir afmælið mitt yfir því að vera svo fjarri heimahögum og vera gömul því þetta var sko eitt af mínum bestu afmælum.

Takk kærlega fyrir allar kveðjurnar, pakkana og kossa

Ég er strax farin að hlakka til að verða 27 ára aftur næsta ár.

Melbourne my kind of town

2007-08-03T17:41:00.000+08:00

Þá er maður komin aftur í sólina í Perth eftir kalda viku í Melbourne með syninum.

Við Óli áttum dásamlega viku í Victoria þar sem Óli var góður gestgjafi og deildi öllu með mér meira að segja flensunni sinni. Fékk verstu flensu sem ég hef fengið í áraraðir og lá í valnum í heilan dag, þar sem gestgjafinn gaf mér nætur cold and flu töflurnar um morgun og ég varð útúr dópuð og svaf til 4 um daginn. Hann skildi ekkert í þessari þreytu minni þar sem hann hafði verið að bryðja þessa töflur í viku áður en ég kom og áttaði sig ekki á það væru dag og nætur töflur.

Fórum á söfn, búðir, bari, veitingastaði, kaffihús og fallegasta bíó sem ég hef komið í á international film festival.

Keyrðum svo part af Great Ocean Road og kíktum á Bells beach og Torque þar sem surfið byrjaðið í Ástralíu (samkvæmt Óla). Fórum ekkert út í þar sem við vorum bæði með flensu og þetta var nú ansi flatt. Verslaði oggu poggu og aðeins eitt par af skóm, en fékk nú 200 $ afslátt af þessu pari og eru þetta held ég bara bestu kaup sem ég hef gert. Svo var auvitað tekið smá rispu í vintage búðunum þar sem þær eru ekki margar hér í Perth og ég er í fílu út í þá bestu hér í Perth.

Svo er maður bara komin aftur í sólina í Perth ætlaði að nota restina af fríinu í að surfa en þar sem þessi flensa neitar að fara ligg ég bara uppi í rúmi í staðinn. Kannski eins gott þar sem það er 4 metra hvít hákarl að læðast um strendur Perth. Hann elti víst dauðan hval sem rak á land í Hillary Boat Harbour og er öllum ströndum þar í kring lokað og verið að fjarlæga hval líkið. Langar ekkert rosalega að hitta þennan hákarl sem er ábyggilega svangur og reiður þar sem máltíðin hans var fjarlægð.

Skólinn byrjar svo á mánudag klukkan 9 og verð ég fyrsta daginn til hálf níu um kvöld, ótrúlega spennandi stundaskrá, tvo daga í viku í 11 tíma í skólanum vei vei. Og verð ég í 11 tíma af afmælisdeginum mínum í skólanum, eins og það sé ekki nóg píning að þurfa að verða 27 ára!!

Yallingup

2007-07-22T15:03:00.000+08:00

Fór í Surf ferð til Yallingup með Peter, Tom, Maxim og Sophie. Fengum geggjað veður fyrsta daginn og finnst manni ótrúlegt að vera um hávetur í sjónum í marga klukkutíma í sólinni að surfa. Peter, Maxim og Sophie fóru niður eftir á Miðvikudags morgun og svo fylgdum við Tom á Fimmtudagskvöldið. Vöknuðum snemma alla daga borðuðum aussie breakkie egg, beikon, og brauð. Surfuðum svo fram á hádegismat sem var borðaður í Margaret River, Dunsborough, Yallingup eftir því hvar við vorum hverju sinni. Svo surfað fram á kvöldmat. Svo á kvöldin var grillað, drukkið bjór og rauðvín og spilað póker. Á Laugardeginum kom smá stormur um eftirmiðdaginn svo sjórinn varð mjög úfinn, dökkur og tók mann hálftíma að padla út og eina mínútu að koma til baka. Við urðum því ansi þreytt fljótt og enduðum með að leggja brettin upp á sand og body surfa, fara í leðjuglímu og hanaslag í 2 tíma. Þegar við svo ákváðum að halda til baka fórum við úr blautbúningunum og skoluðum þá í sjónum og röltum svo upp að bíl. Kom þá í ljós að Tom hafði geymt bíl lykilinn í vasanum í blautbúningnum og hann haði dottið úr við skolunina. Við Maxim fórum aftur niður að strönd vongóð um að finna lykilinn sem var auðvitað ekki, fengum svo lánað herðatré hjá eh fólki sem var þarna og vorum í klukkutíma að brjótast inn í bílinn og ég glorsoltin þurfti að horfa á hádegismatinn minn liggja inni í bílnum allan tímann. Ætluðum svo á barinn í Yallingup (það er sko bara einn bar) en vorum rukkuð um 25 $ um inngöngu þar sem það var eh ógurlegt band að spila, við héldum nú ekki og héldum til baka í the Chalet og héldum okkar eigin koju partý.
Héldum svo til baka um hádegi á sunnudag þar sem stormurinn hafði aukist og sjórinn var úfinn og í allar áttir og maður varð uppgefinn eftir eina mínútu að reyna að halda sér á lífi í þessu. Sluppum alveg við hákarla en Maxim varð fyrir árás af fugli sem réðist á hann úti í sjónum og beit hann til blóðs á nokkrum stöðum í fótinn, þar til Peter náði að hræða hann í burtu með brettinu sínu. Svo vorum við auðvitað með Sophie með í för sem vinnur sem strandvörður með skólanum svo við vorum nokkuð örugg. Fannst mér ótrúlegt hvað ég gleymdi alveg að hugsa um hákarla og held ég að ég se alveg að ko mast yfir vatnshræðslu mína þar sem ég er hætt að panikka svona mikið þegar ég er slömmuð niður af öldu og fer í þvottavélina. Sem sagt góð helgi nema næstu vikuna gekk ég um eins og hringjarinn í Notre Dame um clinicið.
Erum svo með Austurríkis fólk í heimsókn, Christoph og Alex vinir Peters eru í heimsókn og svo í fyrradag lenti pabbi Peters og kærasta hans. Er ég að verða ansi sleip í þýskunni þar sem pabbi Peters talar ekki mikla ensku og er alltaf að segja mér brandara á þýsku.
Svo er bara vika eftir þar til ég fer í frí, nema hvað að ég þarf að taka take home test í fríinu, en ég fer nú til Mellie og ætla ekkert að læra þar.
Jæja áfram með smjörið verð að halda áfram að læra

Langt um liðið

2007-07-01T17:55:00.000+08:00

Kveðju póker fyrir Stuart (hann er þessi með langa hárið í miðjunni)
Brjóstakaka sem við Sameeru bjuggum til handa Peter á afmælinu hans, með littlu sápu stykki.
Andrew eldaði fimm rétta máltíð handa okkur öllum
Kveðju partý heima hjá okkur fyrir Stuart
Peter hellti rauðvíni ofan í sjónvarpið, svo við urðum að opna það og þrífa, það lagaði sig svo bara sjálft þrem vikum síðar, held samt að það hafi hjálpað að við þrifum það með tannbursta.

Ég fæ víst ekki bikarinn fyrir að vera besti bloggarinn en svona er þetta nú bara. Margt búið að gerast hér niður frá. Búin í prófum en ekki búin að fá neinar niðurstöður. Búin með fyrstu önnina af masternum en er samt að mæta í skólann 5 daga vikunnar vegna námskeiða og clienta. Svo ég er sú eina af vinahópnum sem er ekki í fríi.

Er búin að fara í 17. Júní grill með íslendingum sem búa hér í Perth, við vorum alveg 6 íslendingar saman komin plús meðfylgjandi útlendingar.

Búin að kveðja Stuart hann er farin aftur til Englands, búin að fara í nokkur afmæli, tvær ástralskar vinkonur mínar orðnar óléttar og í dag á Peter afmæli svo við fórum við út að drekka og dansa í gær til að fagna og liggjum núna rottu yfir videoi þar sem við ætluðum í go kart en það er "stormur" svo strákarnir vildu nota storminn til að vindsurfa. Mér fannst þetta fyrst náttúrulega engin stormur bara rigning og rok en þegar ég horfði á fréttirnar sá ég að það var vatn búið að flæða inn í hús, tré búin að fjúka upp með rótum og þak plötur farnar á flug. Svo var ég að keyra á Kwinana Frwy um daginn og þá var honum lokað vegna þess að áin flæddi yfir götuna og öldur af ánni skvettust yfir bílinn. Þetta er víst alvöru vetur núna með stormum, held samt að veðrið sé kannski svipað heima á Íslandi um sumar.

Er svo að fara til Yallingup á Föstudag og verð þar fram á sunnudagskvöld þar sem dagskráin verður sofa, borða, og surfa. Erum búin að leigja kofa í skógi við ströndina svo við getum vaknað gripið brettin og gengið beint í öldurnar. Ég er dáldið skelkuð þar sem ég hélt að hákarla tíðininni væri lokið, en Peter fór að surfa um daginn og sá hákarls ugga standa upp úr sjónum, hann var ekki lengi að koma sér í land elsku kallinn. En lukkulegt er að Sophie fer með okkur og hún er atvinnu strandvörður svo ég hef hana sem öryggisnet.

Svo styttist í Melbourne ferðina mína þar sem við Óli verðum faboulus í kokteil mókí verslandi á mörkuðum.

Svo er ég orðin þreföld frænka, Valli og Lena búin að eignast litla stúlku, ég verð upptekin við að fá báðar nýju frænkur mínar á mitt band næstu jól þar sem hvorug þeirra þekkir mig.

Jæja nenni ekki meir í dag

Yfir og út

Blogg blogg

2007-06-05T21:56:00.000+08:00

Tók mér smá frí frá lærdómi um helgina, skellti mér að surfa á nýja brettinu mínu (var ekki með neina myndavél en tek myndir næst og skelli hér upp). Er búin að vera að drepast úr harsperrum eftir allt þetta padl og svo dansæði á Amplifier síðar um kvöldið. Þetta er engin smá líkamsrækt, en í fyrsta skipti sem ég prófaði nýja brettið tókst mér að standa upp alls 4 sinnum, en æfingin skapar meistarann og ætla ég mér að verða meistari mikill. Fór svo í bekkjarpartý þar sem það endaði með því að ég og Sarah sátum tvær einar eftir á trúnó og sumbli fram undir morgun, svo alvarlegt þetta sálfræðifólk að það fer alltaf snemma heim. Á mánudag var svo public holiday svo við Peter elduðum file í búttudegi og salat og gáfum krökkunum að borða í Kings Park og svo var þessu skolað niður með rauðvíni og spilaður fótbolti eftir á. Voru krakkarnir hissa þegar þau sáu gömlu góðu Aftureldingar taktana mína, en náði ég ekki öllum ljómanum þar sem Peter er fyrrverandi atvinnumaður í fótbolta svo hann átti ljómann í það skiptið. Við Helga skelltum okkur svo í skandinavíu partý í Nordic House í Thornlie þar sem við skelltum fram dönskunni okkar eins og okkur væri borgað fyrir það. Hittum þar tvær íslenskar konur og sagði Lóa mér að það voru hér 100 íslendingar fyrir nokkrum árum, aðeins stærra íslendingafélag en okkar 7 manna í fyrra og tveggja manna félagið okkar Helgu núna. Komu flestir þessir íslendingar á skipi hingað 1960 og eitthvað, stoppuðu í Portúgal og nokkrum stöðum í Afríku og enduðu svo hér og fóru aldrei aftur. Var ég fyrir vonbrigðum að heyra að hreimurinn fer seint og má ég búast við því að tala með íslenskum hreim það sem eftir er af minni ástralíudvöl.

En jæja verð að halda áfram að læra er að fara í supervision, svo er lokapróf í næstu viku, dagbókarskil nokkrum dögum síðar og svo tvö assessment verkefni, nei nei það er ekkert vetrarfrí fyrir sálfræði nema hér. Fæ nú samt 2 vikna frí í lok Júlí og ætla ég þá að skella mér til Óla míns í Melbourne, liggja á mörkuðum vel maríneruð af kokteilum og surfa þegar færi gefst.

Farvel

maxim 30 ára

2007-05-15T21:42:00.000+08:00

Varð að taka mér frí frá lærdómi þessa helgi til að fagna 30 ára afmæli Maxims (Þessi dökkhærði í bláu peysunni). Við Peter sambýlismaður fórum í mat til Maxims með fjölskyldunni hans og fengum ekta franskan gúrmei mat, frændi Maxims er franskur bakari og bjó til geggjaðan eftirrétt sem er víst oft borin fram í frönskum brúðkaupum, svo bjó hann til heimatilbúið kampavíns sorbei og varð ég eiginlega full af einni skál en fékk mér samt nokkrar í viðbót því þetta var svo ljúfengt. Svo var öllum matnum skolað niður með frönsku víni og líkjörum.

Á laugardag héldum við krakkarnir svo óvænt afmælispartý fyrir hann, vildi svo lukkulega til að hann hringdi sjálfum í Linnie og sagðist ætla að koma við hjá henni til að borga henni pening sem hann skuldaði henni, hún laug að hún væri ekki heima allan daginn og bað hann að koma við um kvöldið. Við Peter vorum búin að ljúga að við þyrftum að læra alla helgina og hefðum ekki tíma til að gera neitt. Svo mætti Maxim á svæðið of seint, svo við þurftum að sitja í myrkrinu á gólfinu í felum og hafa þögn í 40 mínútur. Byrjaði svo gleðin þar sem var skálað ansi oft fyrir fransmanninum og leikið með nýju kærustuna sem Maxim fékk í afmælisgjöf frá Andrew til að ylja sér með í vetur þar sem hann náði ekki að næla sér í kærustu fyrir veturinn. Svo endaði kvöldið á skemmtistöðum í Freo og man eiginlega engin af okkur frá restinni af kvöldinu en eitt er víst að við skemmtum okkur konunglega og Maxim náði að dansa fram á rauða nótt þrátt fyrir aldurinn. En nú tekur lærdómurinn við og er ég farin að sitja í sokkum og í angúrupeysunni við lesturinn þar sem veturinn skall ansi harkalega á í síðustu viku. Er komin með fjóra clienta og er að klára verkefni og próf í skólanum þar sem þessi fyrsta önn er brátt á enda, guði sé lof.

Yfir og út

Drami Drami Drami

2007-04-25T16:41:00.001+08:00

Ég hélt í alvöru að þegar ég myndi flytja til Ástralíu myndi ég eiga drama minna líf þar sem ég væri fjarri drama vinum og drama fjölskyldu. En síðustu 2 ár hér í Ástralíu hafa líklega verið þau dramatískustu í lífi mínu. Draminn á Íslandi hefur verið í hámarki með fyrirbura fæðingum, krabbameinum, dauðsföllum, sambandsslitum og þess háttar. Hér í Ástralíu hefur þetta hins vega ekki verið neitt mikið skárra, með fyrirbura fæðingu, ósætti milli vina minna þar sem ég hef auðvitað sett sjálfa mig í sáttasemjara hlutverkið, sambandsdrama, aðskilnaði frá ástmanni mínum og nú manns hvarfa.

Á Laugardag ákvað ég að opna ekki bók, þar sem ég geri lítið þessa dagana nema að læra. Byrjaði daginn á þvi að fara á ströndina og surfa, átti þetta að vera almennilegur surfdagur með góðum öldum samkvæmt alvöru sörfurunum. Mér fannst þetta heldur til of miklar öldur og straumur og eyddi tveimur tímum í að hendast til eins og tuska í þvottavél í sjónum.

Fór svo til Sameeru í snyrtivörukynningu þar sem við lágum út af nokkrar konur og létum stjana við okkur með ýmsum kremum, möskum og þess háttar konu dóti.

Fór svo heim í sturtu og tók á móti gestum í kokteil partý. Var orðin nokkuð hress á dansgólfinu eftir nokkra létta kokteila, þegar draminn skall á í 2 tíma trúnó og það rann af mér á nóinu.

Pabbi Andrew er týndur úti á hafsjó í Queensland. Foreldrar Andrews keyptu sér bát til að sigla á um heiminn á eftirlauna árunum og fóru Hr. Batten, nágranni hans og bróðir nágrannans til Queensland að sækja bátinn og sigla honum heim til Perth. Annan daginn á sjó fannst báturinn á reki með vélina í gangi, kveikt á tölvunum um borð, símum og veski, og lagt á borð fyrir mat en engin maður um borð! Eftir viku leit var hætt við leitina en hún hófst svo aftur 2 dögum seinna þar sem ef þeir eru dánir þá fara líkin að fljóta upp á yfirborðið. Svo síðustu dagar hafa verið ansi dramatískir þar sem Andrew hefur hangið mikið hér í húsinu og við lagt okkur öll fram við að dreifa huganum hans með ýmsum skemmtunum og ansi mörgum trúnóum.

Svo í dag er dramatískasti dagur ársins í Ástralíu Anzac day og maður átti víst að vakna klukkan fimm í morgun til að mæta á einhverja athöfn og skrúðgöngu en dramadrottningin ákvað að sofa út þess í stað.

Ég held ég verði bara að sætta mig við að ég er DRAMADROTTNING og sætta mig við að draminn eltir mig hvert sem ég mun fara.

Enn ein hættan

2007-04-15T15:34:00.000+08:00

Er loksins búin að kaupa mér blautbúning þar sem veturinn er að skella á og maður geti haldið áfram að surfa. Er aðeins farin að vera rólegri yfir hákörlum þegar enn einni hættunni er skvett í andlitið á manni. Ég vissi ekki að sæljónin væru eitthvað hættuleg en svo virðist víst vera.

13 ára stelpa var á surfbretti sem var dregið af bát í Lancelin um daginn, þegar 300 kg sæljón stökk upp og beit stelpuna á háls. Stelpan datt af brettinu og maðurinn sem stjórnaði bátnum sá hvað gerðist og snéri við til að sækja stelpuna. Þegar hann er að stefna að stelpunni sér hann sæljónið stinga hausnum upp úr sjónum að leita að stelpunni og leggst svo til atlögu aftur. Maðurinn í bátnum rétt náði að kippa stelpunni upp í bátinn áður en sæljónið náði til hennar aftur. Stelpa kjálkabrotnaði, missti 3 tennur og fékk stóran skurð á hálsinn rétt ofan við hálsslagæðina. Eins gott að hálsslagæðin rifnaði ekki því þá hefðu ábyggilega hákarlar mætt á svæðið líka til að taka þátt í stuðinu.
Svo nú hef ég enn eitt til að vera að pissa á mig yfir þegar ég fer í sjóinn. Annars var verið að rannsaka afhverju hákarlar ráðast á surfera og er talið að pissið þeirra sé eitthvað sem hákarlanir eru sólgnir í. Surferar pissa mikið í blautgallan sína þar sem það er ómögulegt að vera að hlaupa eitthvað á klósettið og sjúklega erfitt að fara úr eða í blautgallan þegar hann er orðin blautur. Einn suðurafríku surfari hefur lent í allnokkrum hákarlaárásum og er talið að hákarlarnir séu sjúkir í hann vegna þess að hann er með slæma blöðru og sífellt pissandi í blautgallan. Eitt er víst að ég ætla bara að halda í mér og sleppa því að pissa í nýja gallan minn.
Jæja Áslaug nú hefurðu fengið enn eina ljótu söguna.

Skamm Simmó

2007-04-12T12:35:00.000+08:00

Nú þegar veturinn er að skella á gengur flensu faraldur um Perth, meira að segja krókódílarnir eru farnir að leggjast í flensu. Þessi krókódíll fékk slæma flensu og þegar dýralæknirinn ætlaði að gefa honum flensu sprautu beit krókódíllinn hendina af greyi lækninum.
Greyi krókódíllin náði aldrei að jafna sig á flensunni því hann var drepinn til að ná hendinni og sauma hana aftur á dýralæknin. Best að róa skapið aðeins í flensunni til að halda lífi.

Átti annars dýrlega páska með húsið út af fyrir mig og því þurfti ég ekki að deila íslenska páskaegginu og draumunum með neinum. Málshátturinn hefði þó mátt vera aðeins fallegri þar sem eggið var frá mínum heittelskaða en svona hljóðaði hann " Ekki er svo fögur eik hún fölni ekki um síðir" Svo þurfti ég ekkert að elda þar sem allir vorkenndu útlendingnum að vera ein um páskana svo mér var alltaf boðið í mat.

Fór í grillveislu, eftir 4 tíma svefn haldinn slæmri þynnku í Rockinham þar sem ég hitti nokkra "íslendinga", fékk sjúklega gott kjöt svo þynnkan rauk úr manni á nóinu. Fyndið að hitta Íslendinga með ástralskan hreim og finnst mér skrítið hvernig þau geta flutt svona burt frá Íslandi og aldrei eða kannski örsjaldan farið aftur til Íslands. Engin þeirra getur hugsað sér að flytja aftur til Íslands og líta eiginlega bara á sig sem ástrali. En gaman var að geta spjallað á íslensku og segja sögur frá Íslandi, (þau vissu varla hver væri forseti Íslands).

En nú eru strákarnir komnir aftur heim, það var engin vindur lengur svo þeir komu heim fyrr svo nú verð ég að klæða mig í föt og vera dönnuð á ný. En ágætt að þeir komu til að týna upp allar pöddurnar sem liggja undir glösum út um öll gólf, var farin að vanta glös til að drekka úr.

Home alone

2007-04-05T12:25:00.000+08:00

Hann á afmæli í dag, hann á afmæli í dag, hann á afmæli hann Grétar, hann á afmæli í dag.

Já Grétar á afmæli í dag þessi elska. Hringdi í hann þegar ég vaknaði og var hann þá blekaður í strákageim gaman að vera tvítugur og snilldar Australia Post kom pakkanum til hans á sjálfan afmælisdaginn.

En hér í Ástralíu er annars það að frétta að ég verð bráðum alein heima. Tom og Peter fóru norður eftir í morgun og verða þar í rassgati á strönd að seglbrettast í 10 daga. Ég tók niður númerin hjá mæðrum þeirra ef ske kynni að þeir kæmu ekki til baka og ég þyrfti að láta þær vita að þeir væru í hákarla eða krókódílakjafti. Svo fer Trixie til Adelaide á morgun, svo ég verð ein heima. Ég ætlaði sjálf til Melbourne að heimsækja son minn en varð að hætta við sökum anna í skólanum. Strax eftir páskafrí, þarf ég að skila video spólu með sjálfri mér að útskýra fyrir foreldri að barn þeirra er með OCD, þarf að vera með 40 mínútna presentation um Barna phobiur fyrir framan 20 manns og taka á móti fyrsta fullorðins skjólstæðingnum mínum allt á sama deginum!!!

Svo ég ætla að sitja hér á brókinni alla páskana og læra og læra og læra. Það er aftur orðið funheitt yfir 30 stig svo þessi vetur virðist ekkert vera á leiðinni og sokkarnir eru aftur komnir inn í skáp.

En páskarnir verða ekki bara vinna og ekkert fjör, er að fara í innflutnings partý til Andrew, grillveislu í Rockingham hjá Guðrúnu Ósk (stelpa sem flutti hingað þegar hún var 13 ára og tala íslensku með áströlskum hreim), og indverska danshátíð.

En hér koma nokkrar myndir af grillveislu sem við héldum óvænt á sunnudag og grilluðum allt sem við fundum í ísskápnum. Partýið endaði á því að húsgögn voru sett á hökur og enduðu svo í runnum. Maxim sýndi okkur leynda hæfileika með því að halda uppi mismunandi húsgögnum með hökunni og auðvitað urðum við hin að reyna líka.

Til hamingju með afmælið Grétar og Fjóla

Gleðilega páska allir saman.

Engisprettu faraldur í Perth

2007-03-28T19:10:00.000+08:00

Ég held að það sé að skella á engisprettufaraldur hér í Perth, var að elda um daginn með opinn gluggan og þá kíkti þessi elska á skurðbrettið hjá mér. Svo lá ég sofandi um daginn með alla glugga opna, taldi það óhullt þar sem ég er á annarri hæð. Vaknað við að eitthvað var á handleggnum á mér, greip utan um eitthvað stórt og mjúkt. Panikkaði auðvitað og nellti þessu stóra og loðna út í vegg stökk á fætur og kveikti ljósið, þá var dauðhrædd engispretta upp við veggin. Ég er búin að vera að kvarta yfir því að þurfa að sofa ein, en þetta er nú óþarfi.
Bíð eftir að vakna með possum að spúna mig næst.

Annars er veturinn að fara að skella á, fór í sokka í fyrsta skipti í langan tíma í Ástralíu um daginn. Það er nú samt alltaf sól en bara aðeins kaldara. Finnst pínku kósi bara að fá smá kulda og kúra mig fyrir framan sjónvarpið með herbergisfélögunum undir teppi.

Hættuleg meiðsli

2007-03-24T11:47:00.000+09:00

Já hér gengur allt sinn vanagang. Maður er komin í rútínu, sem samanstendur af því að læra og læra svo meira og læra svo og læra alla virka daga. Um helgar reyni ég svo að taka mér smá frí. Á sunnudögum förum við Trixie á grænmetismarkaðinn og byrgjum okkur upp af grænmeti og ávöxtum. Við höfum yfirleitt pókerkvöld einu sinni í viku þar sem vanalega gengið mætir og spilar.

Svo kíkir maður nú stundum aðeins á barinn, í útibíó, ströndina eða surfar.

En ég er í banni frá sjó og á í bili. Varð svo agalega hress á St. Patricks day þar sem við gengið fórum á Írskan bar, öll í grænu og drukkum aðeins of marga Guiness. Ég fór svo að pissa öllum þessum Guiness og tókst að skera mig á járndótinu sem heldur klósettpappírnum. Það ætlaði aldrei að hætta að blæða og ég endaði kvöldið með puttan vafinn í pappír og plástur sem ég fékk á barnum, alblóðug á dansgólfinu. Daginn eftir kíkti svo Peter "læknir" á puttann og sagði að ég yrði að fara til læknis því hann gæti næstum séð niður í bein á puttanum. Svo ég eyddi sunnudeginum uppi á spítala, puttinn var límdur saman og ég þurfti að fá sprautu við T- einhverju sem ég man ekkert hvað heitir, en hlýtur að vera voða hættulegt. Ég vorkenndi mér rosalega mikið þar sem ég á engan kærasta til að væla í. Svo ég vældi bara í Peter og Maxim sem eru eiginlega orðnir staðgengils kærastar mínir þar til ég og Grétar verðum sameinuð á ný. En ég má sem sagt ekki fara í sjóinn eða ána á meðan að puttinn er að gróa. Svo ég varð að gefa upp Wind surf kennsluna mína um óráðin tíma.

Ég er svo byrjuð í Jóga á ný og ætla mér aldeilis að koma mér í gott form. Maður verður að lúkka svo vel hér niðurfrá þar sem maður getur eiginlega ekki klæðst neinum fötum hér vegna veðurs.

Ég held annars að tölvan mín sé komin með vírus, svo ég get ekki sett inn myndir. Er að reyna að laga það, svo vonandi get ég sett inn myndir næst.

Lífið í Ástralíu

2007-03-12T19:20:00.000+09:00

Já lífið heldur sinn vanagang hér downunder og veit ég því eiginlega ekki hvað skal blogga um.

Er byrjuð að læra á seglbretti, er svo heppin að sambýlismennir mínir eru seglbretta kennarar svo ég fæ fría kennslu. Gekk ekkert rosalega vel í byrjun þar sem ég var svo stressuð að geta ekki stoppað og enda í asíu. Svo er áin full af marglittum og öðrum undarlegur dýrum sem strjúkast við mig svo ég er mikið í því að panikka þegar ég á að vera að einbeita mér að öðru. En Peter er mjög þolinmóður kennari svo þetta gengur bara vel.

Annars er ég mest megnis í skólanum eða heima að læra. Gef mér þó alltaf tíma til að grilla steikur og stórrækjur, drekka bjór og spila póker. Perth Póker félagið hefur hafið starfsemi sína á ný og stefnir í hörku póker keppni. Svo er ég komin með surf bretti sem ég er að passa svo ég get notað það eins og ég vil, svo nú fer maður á fullt í það.

Er byrjuð að vinna sem aðstoðar rannsóknar kona fyrir Paul Bain supervisorinn minn frá því í fyrra. Sem þýðir einfaldlega ógurlega mikið af gagnasöfnun og SPSS vinnslu.

Við skelltum okkur svo í útibíó sambýlisfólkið + einn frakki, þar sem sumarið á víst að vera að enda eru úti bíóin að loka.

Ég henti svo inn einni mynd hér sem ég tók í einni af "kraftgönguferðunum" mínum. Ég er með ógurlega snáka phobiu og leist því ekki á blikuna þegar ég sá þetta skilti, og takið eftir hvað stendur neðst í hægra horninu, City of Nedlands og hvar bý ég ..........Nedlands!!!! Ekki gott hverfi að hafa flutt í kannski eftir allt saman.

Komin heim

2007-03-03T17:53:00.000+09:00

Þá er maður loksins fluttur inn á nýja heimilið. Bý með Peter og Trixie og Tom sem býr hér reyndar bara í tvær vikur í viðbót, svo er hann farinn til Hawai að surfa.

Var svo heppinn að fá að búa hjá Helgu, Ben og Orra í tvær vikur, en gott er að geta tekið upp úr töskum og kössum.
Nú er maður aldeilis búin að öpgreita sig og kominn í fínt hverfi á nýjan bíl. Búum í huggulegu húsi í Nedlands, sem er dáldið fínt hverfi og huggulegt og ég búin að kaupa nýjan pæjubíl.
Hef ég tekið sérstaklega eftir því hvað allt er miklu meira lifandi hér í en í gamlavöruhúsinu. Miklu fleiri pöddur, fuglar og einhverjar skrítnar verur hér. Í garðinum okkar búa possums í trjánum sem koma bara út á nóttunni. Ef við sitjum úti í garði á kvöldin að fá okkur einn kaldan, hanga þær uppi í tré og njósna um okkur. Þetta er bara nokkuð huggulegt að hafa svona gæludýr, en það þyrfti að kenna þeim að nota klósett. Þær eru líka góð gestaþraut, það var grillveisla hér í gærkveldi og var mikið stuð að leita að þeim í trjánum.
Annars er skólinn komin á fullt, næsta mánudag koma leikarar í tíma og eigum við að leika sálfræðingin og þeir skjólstæðing, og þetta þurfum við að gera fyrir framan alla. Littli útlendingurinn er auðvitað mjög skelkaður og sérstaklega þar sem búið er að spá 36 stiga hita og það er engin kæling í stofunni. Þar með þýðir þetta bara ælu og dauða fyrir mig.
Því segji ég Bless

Fríinu lokið

2007-02-20T18:03:00.000+09:00

Þa er ferðalögum og fríi lokið og skólinn byrjaður. En ég náði nú að skemmta mér vel og ferðast nokkuð, fór til 9 landa í Desember og Janúar. Við erum 16 í master prógramminu en nokkur eru ekki í fullu námi svo við erum yfirleitt færri. Allir eru orðnir voða nánir strax fyrstu vikuna og allir hjálpast að, sem er nú nokkuð gaman þar sem hingað til hafa allir verið að keppast og legið á glósum og leyndarmálum eins og ormar á gulli. En námið er greinilega full on þar sem fyrsti dagurinn var frá 9 til 9. Svo er ég að leita að bíl og flyt á mánudaginn inn í nýja húsið svo þá loks get ég tekið upp úr kössum og fundið sumarfötin, sem mikil þörf er á þar sem það er 33 stiga hiti. En nú nenni ég ekki að skrifa meir og verð að fara að læra.

Perth á ný

2007-02-14T19:09:00.000+09:00

Er komin til Perth eftir langt og frekar leiðinlegt ferðalag. Flugvélin frá Royal Brunei flugfélaginu bilaði í Brunei og kom þess vegna aldrei til Frankfurt. Þurfti því að koma öllum farþegunum í nýjar vélar hjá mismunandi flugfélögum. Voru allir æstir að rífa kjaft og þjóðverjarnir heimtandi bjór til að róa sig niður. Ég fékk svo eftir langa bið hótelherbergi og mat og flug síðar um kvöldið með Quantas til Singapore og svo annað flug þaðan til Perth. Þar með var Tailands og Brunei ævintýrinu mínu lokið áður en það hófst. En maður verður að gleðjast með það sem maður hefur og var ég svo heppinn að lenda með sæti inn í miðjum hópi af miðaldra þjóðverjum á leið til Ástralíu í ævintýraferð. Þau voru öll með barrmerki og í merktum bolum og skáluðu við mig í rauðvíni og bjór á leiðinni. Það var ekki mikill friður því til að horfa á bíómyndir en það var í lagi þar sem það var ekki eins einmannalegt að fljúga einn þegar maður lennti í félagskap svona hress hóps.

Er núna hjá Helgu og Orra þar sem herbergið mitt í nýja húsinu mínu losnar ekki fyrr en í næstu viku. Hér er funheitt og er maður aftur komin með krónískan kennara og sveitta efrivör. það er búið að spá einhverjum þrumustormi um helgina svo það þýðir að það verði enn heitara og rakara. En það er vonað að stormurinn fari framhjá svo að hundruðu manns geti synt frá Perth til Rottnest Island. Það er mætt hingað fult af fólki frá hinum fylkjunum í Ástralíu og öðrum löndum til að synda þessa leið. Ég skil þetta ekki alveg þar sem það er næstum alltaf einhverjir hákarlar þarna og þarf yfirleitt að stoppa sundið nokkrum sinnum vegna hákarla.

En jæja nóg í bili

Veriði sæl

Tokyo

2006-12-15T13:48:00.000+09:00

Erum i Tokyo i godum gir. Buin ad vera ad sla um okkur Japonsku eins og ljonin herna. Held ad mer verdi bradum ruglad saman vid innfaedda.

For i morgun i jolagjafaleidangur og rakst a tvo islendinga. Heyrdi skyndilega islensku inni i einni budinni, skritid ad vera i 20 milljona manna borg og rekast a islendinga, tar sem vid erum nu bara 300 000, kannski eins og ein blokk herna i Tokyo. Eg let litid fyrir mer fara og hleradi bara, tau hafa nattururlega ekki attad sig a ad eg vaeri islendingur lika tar sem eg var ad spjalla vid budarmanninn a japonsku. Her i Tokyo erum vid buin ad skoda flest helstu hverfin, og fiskimarkadinn tar sem eg sa fiska eda hvad tetta var sem eg vissi ekki ad vaeri til og hvad ta ad folk leggdi ser til munns.

Vid flugjum svo til Parisar eldsnemma i fyrramalid og verdum ad vakna snemma tar sem tad tok okkur adeins 3 tima ad ferdast fra flugvellinum upp a hotel i Asakusu.

I Paris tekur svo alvaran vid i sma stund. Gretar er ad fara i tveggja daga atvinnuvidtal og eg tarf ad fara i simavidtal vid Melbourne. En eftir tad verdum vid bara svo gosud a morkudum og drekkandi raudvin i jolastemmningunni.

Sayonara

Heimsborgararnir

Melbourne my love

2006-12-06T10:46:00.000+09:00

Kvoddum Perth med tarum og flugum yfir til Melbourne. Erum I Melbourne nuna og erum ad elska tessa borg. Budirnar her eru til ad deyja fyrir, okkur hefur samt tekist ad kaupa ekki neitt, ja eg veit tad er otrulegt en tegar veskid er tomt ta verdur madur bara ad grata i hverri bud og vada ut hid snarasta. Tetta er eins og ad vera komin til annars lands tetta er svo olikt Perth. Her gaeti eg sko alveg buid naestu tvo arin.

Er komin inn i nokkra skola, baedi i Perth, Melbourne og Sydney og er ad missa mig yfir tvi ad turfa ad velja. Hvernig a madur ad akveda framtidina sina svona einn tveir og trir (adeins ad missa mig i dramanum). Sameera hafdi rett fyrir ser, eg hefdi ekki att ad saekja um svona marga skola, nu er svo erfitt ad velja. En tad er nu spenno ad hafa svona val og vita ekki hvar eg mun bua naestu tvo ar. Kannski eg haetti vid tetta allt saman og fari bara ad grafa skrudi i Afriku i stadinn.

Fljugum til Sydney i kvold tar sem vid munum bua hja Ernu, verdum tar i nokkra daga, fljugum svo til Tokyo, verdum tar i 5 daga, fljugum svo til Parisar og verdum tar i 4 daga, svo er tad Munich i einn dag og svo alparnir i Austurriki tar sem jolunum og aramotum verdur eitt a skidum. Kem svo loks heim vonandi 1. Januar ef tessi helvitis islensku flugfelog fara ad bjoda mer agaetis pris a flugi. Kostar mig naestum jafn mikid ad fljuga fra Munich til Islands og ad fljuga fra Sydney, til Tokyo og Parisar.

Kvedjur fra heimsborgurunum

Air Race

2006-11-26T11:14:00.000+08:00

Fórum á Air race í South Perth í 28 stiga hita, með rúmlega 200 000 manns. Mér finnst alltaf svo gaman að bera saman svona fjöldasamkomur við Ísland og sjá svipina á Áströlunum, þegar ég segji þeim að við séum bara 300 000.
Það vann einhver frá Ungverjalandi flugkeppnina, eða það held ég og ástralinn flaug á eina súluna. Annars hætti ég að horfa eftir fyrstu lotu þar sem ég sé ekki hvort ástralinn hafi verið 3 sekúndum á undan bretanum eða ekki. Fékk mér bara bjór og slúðraði í staðinn. En þetta er sniðug leið til að verja sunnudegi í sólinni. Hitti sturluð hjón sem eiga átta börn og eru búin að búa í húsbíl í 5 ár að keyra um Ástralíu. Maðurinn var ansi töff ber að ofan í leðurvesti og Krókódíla Dundee hatt. Pant vera sá sem fær að losa klósett tankinn í húsbílnum.
En jæja verð að halda áfram í gleðinni, má engan tíma missa á aðeins viku eftir í Perth.

Síðustu Dagar

2006-11-19T18:31:00.001+08:00

Já nú fer að koma að því að ég þarf að kveðja hana Perth mína. Við höfum átt í löngu sambandi með gleði og sorgar stundum og nú á ég aðeins tvær vikur eftir hér. En þangað til dvöl minni líkur hér er best að njóta sem mest.
Foreldrar Grétars og afi eru búin að vera hér í 10 daga og eru nýfarin. Við gerðum helstu túrista hlutina með þeim, þar á meðal heimsóttum Rottnest Island þar sem áttræður afi Grétars hjólaði 8 km eins og ekkert væri, drukkum vín á vínekrum bæði í Margaret River og Swan Valley, klöppuðum ýmsum dýrategundum og chilluðum í borginni. Ótrúlega gaman að fá gesti þar sem það leggja ekki margir á sig að koma alla leið hingað niður eftir.

Núna tekur svo við viðtöl við skóla, pakkningar og sölumennska, vinna og njóta sólarinnar og þess sem Perth bíður upp á, kannski í síðasta sinn.

Surf Camp

2006-11-01T19:53:00.000+08:00

Já nú er maður orðin helvíti vanur aussie. Skellti mér í surf camp síðustu helgi með Óla, Sameeru, Andrew og Peter. Var surfað allan daginn í 28 stiga hita og sól og svo grillað, drukkið rauðvín, og horft á sólarlagið um kvöldið. Ég fór í mína fyrstu óbrotnu öldu og reið henni alla leið upp á sand og verð ég að játa að ég var með bros út að báðum eyrum og fiðrildi í maganum og er hér með orðin húkkt á þessu. En þegar endurtaka átti leikinn, gleypti aldan mig, tugði mig og spítti mér svo út. Nú veit ég hvernig kettinum sem settur er í þvottavél líður. En maður lætur ekki deigan síga og heldur ótrauður áfram. Fór mér mikið fram og er hér með farin að surfa á 7.2 bretti næstum eins og surfararnir sem ég dáist alltaf að niðri á strönd.

Mér stóð nú samt ekki á sama þegar við fórum eldsnemma á sunnudags morgun að surfa og öll hættumerki um hákarla görguðu á mig. Við vorum í sjónum á matmálstíma hákarla, sjórinn var fullur af sjávarfangi og frekar gruggugur (hákarlarnir sækja í svona sjó), og svo var einhver helvítis hundur þarna að hlaupa geltandi út í sjó, (maður á aldrei að fara út í sjó með hundinn sinn, því hákarlarnir heyra í honum buslið og geltið og halda að þetta sé selur og syndir á staðinn í snarhasti). En sem betur fer urðum við ekki vör við neina hákarla. En þegar ég kom í vinnuna á mánudag og las blöðin, blasti við mér frétt um að tveimur ströndum í Perth hafði verið lokað um þessa sömu helgi vegna 3 metra hvíthákarls sem var að sniglast við ströndina. Við vorum aðeins 1 og 1/2 tíma fyrir utan borgina svo maður veit ekkert hvert þessi elska hefur synt yfir helgina.

Eftir næstu helgi koma svo foreldrar og afi Grétars í heimsókn. Ég er búin að fá frí í vinnunni og verður skellt sér í ferðalög, legið í vísmökkunum, tek ég það fram að ég hef ekki orðið drukkinn síðan Spring in the Valley (þið hélduð að ég gæti þetta ekki) svo nú skal byrja smökkunina á ný í Margaret River og legið í vellistingum.

C ya mates

Spring In The Valley

2006-10-10T19:02:00.000+08:00

Jæja þá er loksins komið að því ég er búin að fá nóg og hætt að drekka. Spring in The Valley var síðasta sunnudag og höfðum við leigt rútu til að skella okkur áhyggjulaus í gleðina.

Spring In The Valley er hátið sem er haldin einu sinni á ári og bjóða þá allar vínekrurnar í Swan Valley í partý. Á flestum vínekrunum eru hljómsveitir eða plötusnúðar og svo auðvitað allt fljótandi í víni til að "smakka". Við fórum á nokkrar vínekrur og eina bjórverksmiðju. Fjörið byrjaði 10 um morgunin og var 25 stiga hiti og sól. Það var Al Capone þema í rútunni svo í byrjun dags voru allir glæsilega uppstrílaðir í glæpona fötum. Eftir því sem leið á daginn jókst fjörið, nokkrir ældu í rútuna og við skyldum tvo óvart eftir á síðustu vínekrunni og brunuðum í bæinn. Undarlegt er að einhvern veginn vill til að allir misstu minnið eftir því sem leið á daginn. Ég endaði úti í vatni í öllum fötunum, reif skyrtuna mína, braut á mér tána og endaði kvöldið með höfuðið ofan í klósettinu hér á Little Brown. Svo nú er ég hér með hætt að drekka. En verð nú samt að játa að þetta var hin mesta skemmtun og myndi ég nú ekki hafna boði á næsta ári ;)

West Coast Eagles Meistarar

2006-10-01T17:44:00.000+08:00

West Coast Eagles unnu Sydney Swans með einu stigi á Laugardaginn og varð allt vitlaust hér í Perth. Ég hef aldrei verið eins spennt yfir íþróttaleik áður og voru síðustu fimm mínútur leiksins óbærilegar. Allir barir í Perth voru stappaðir og stóð fólk eins og sardínur í dós að horfa á leikinn. Við fórum í fótboltaklúbb Grétars þar sem búið var að setja upp breiðtjald og nóg var af bjór og pizzum. Þegar leikurinn var búinn þeyttist fólk út á götur veifandi fánum og Eagles treflunum sínum, fólk keyrði um flautandi og veifandi fánum út úr bílunum, það hreinlega varð allt vitlaust hérna. Í fyrra höfðu West Coast Eagles og Sydney Swans mæst í úrslitunum og þá höfðu Sydney unnið en nú var sko komið að vestrinu og okkar menn gáfu ekkert eftir og verð ég að nefna sérstaklega hann Ben Cousins minn sem var í því að rífa kjaft og lenda í stimpingum við liðsmenn Sydney í hvert skipti sem færi stóð til. Ég hefði aldrei trúað því að ég ætti nokkurn tíman eftir að vera svona æst yfir íþróttaleik en ég var nálægt því að bresta í grát þegar mínir menn unnu.

En nú er tímabilinu lokið og veit ég ekki hvort ég verð stödd hér í Ástralíu þegar næsta tímabil byrjar, verð ég því líklega að fara að hefja samningaræður við Sýn um að sýna AFL heima á Íslandi, þar sem ég er orðin dyggur stuðningsmaður West Coast Eagles.

Hér í Perth er annars löng helgi þar sem drottningin á afmæli og greinilegt að sumarið er að koma þar sem það er 27 stiga hiti og sól í dag, ég er því farin á ströndina yfir og út.

Útskriftin

2006-09-23T14:02:00.000+08:00

Já já þá er maður bara orðin sálfræðingur og loksins fékk ég að klæðast búningnum og hettunni (ekki beltið þetta skiptið). Útskriftin var bara ágætlega skemmtileg og leið mér eins og superstjörnu þegar allir í salnum voru beðnir um að standa upp og klappa fyrir okkur á meðan við útskriftar nemar sátum. Útskriftin var í Perth Concert Hall svo það var fólk uppi á tvennum svölum allan hringinn í kringum okkur að klappa og hrópa fyrir okkur.
Eftir athöfnina var svo farið á Moon Cafe og fengið sér ís, okkur til mikilla vonbrigða var ekki hægt að fá besta bananasplit í heimi, helvítis Cyclonar eiðilögðu banauppskeruna í sumar svo nú þarf maður að borga nýra fyrir einn banana. En við létum það ekki á okkur fá og fengum okkur bara 2 dollara hvítvín.
Kveðjur frá sálfræðingnum og PR gosmenninu í bananalausa lýðveldinu.

Freo Freo Freo

2006-09-17T14:53:00.000+08:00

Fórum á Freo Dockers-Melbourne Demons það voru 42 505 manns á leiknum og var hann ekkert smá spennandi frá byrjun til enda. Það suðaði í eyrunum á mér eftir leikinn enda voru held ég bara allir þessir 42 505 manns öskrandi næstum allan leikinn. Var þetta líka sögulegur leikur þar sem Freo Dockers hafa aldrei komist svona langt. Fannst okkur mjög fyndið að það voru helmingi fleiri á þessum eina leik en búa á eyjunni sem Kristian og Katrine eru frá í Noregi. West Coast Eagles unnu svo sinn leik daginn eftir og eru því bæði liðin frá Vestur ströndinni komin áfram svo ég verð að fara að kaupa mér einhverja boli eða trefla til að styðja mín menn. Verst að Freo búiningarnir eru fjólubláir og læt ekki sjá mig í fjólubláu.

Annars eru sumir bara að fara útskrifast í Þriðjudaginn og fæ ég að klæðast svona Harry Potter búningi við athöfnina. En mun fjalla meira um það síðar svo veriði sæl.

Steve Irwin 1962-2006

2006-09-04T22:21:00.000+08:00

Það er mikil sorg yfir Ástralíu í dag þar sem að hetjan okkar Steve Irwin, Croc hunter lést í morgun. Hann var að mynda heimildamynd í Queensland þegar hann var stungin af stingray (stór skata). Finnst öllum þetta ótrúlegt þar sem Steve var á hverjum degi í kringum miklu hættulegri dýr en stingray og deyr svo bara, en talið er að stingrayinn hafi stungið hann í hjartað því hann lést eiginlega samstundis. Steve var að synda fyrir ofan stingrayinn og myndatökumaðurinn var fyrir framan hana þegar hún skyndilega fór í árásarham og halinn á henni stakst beint í hjartað á Steve. Terry (ameríska konan hans) var ábyggilega síðust að frétta þetta þar sem hún var á fjallgöngu í Tasmaniu þegar þetta gerðist. Þetta er sannkallað "freak" slys og er lögreglan að skoða myndbandið af þessu. Við hér Little Brown höfum verið miklir aðdáendur heimildamynda Steves eftir að við fluttum hingað og er því mikil sorg í dag hér á Little Brown.

Qatar

2006-08-27T17:53:00.000+08:00

Bara nokkrar myndir frá Qatar svona til gamans. Á fyrstu mynd má sjá Hazzam vin okkar sem við hittum á markaðnum og keyrði svo með okkur um Qatar og sagði okkur sögur á bak við staðina. Mynd númer tvö er frá Líbönskum veitingastað þar sem við fengum bara okkar eigið herbergi til að borða í. Þriðja er frá markaðinum góða, fjórða af mér og Óla vel sveittum að leita að sundlaug til að kæla okkur niður. Á síðustu myndinni erum við á kaffihúsi þar sem við horfðum á HM leik og drukkum límonaði og reyktum epla tóbak. Voða góð ferð og mæli ég eindregið með Doha í Qatar.

Annars er hér allt komið aftur í Áströlsku rútínuna eftir langt og gott vetrarfrí. Derby leikur í dag þar sem West Coast Eagles skít töpuðu fyrir Freo Dockers. Sunnudagar fara í að vera footballers wife og sólbrenna á áhorfenda bekknum (fyrsti sóbruninn eftir veturinn, en ábyggilega ekki sá síðasti) á meðan Grétar svitnar á vellinum að spila fyrir Perth International. Við Óli erum búin að skella okkur í smá surf session eftir veturinn og er sjórinn enn dálítið kaldur en maður lætur sig hafa það í blautgallanum. Það er allavega minna um hákarla núna þegar sjórinn er svona kaldur, sem er alltaf gott.

Ég er svo loksins orðin lögleg á vinnumarkaðnum þar sem ég er loksins búin að fá vinnuleyfið eftir marga tíma í að rífa mig hjá DIMIA, svo nú get ég verið róleg og hætt að óttast um að enda í detention centre. Svo tókst mér að fá skattinn á mitt band eftir að ég gerði skattaskýrsluna mína vitlausa og var rukkuð um háar fjárhæðir og fæ endurgreiddan þann skatt sem ég borgaði á síðasta misseri, hjúkk hjúkk.

En jæja meira er það ekki í þetta sinn, veriði sæl.

Já já

2006-08-16T17:45:00.000+08:00

Gat loksins sett inn myndir svo nú byrjar stuðið, en eins og glöggir lesendur sjá eru þetta myndir frá Hong Kong, næst mun ég kannski sýna myndir frá Qatar og fleiru stuði.

Takk fyrir allar afmæliskveðjurnar, símtölin, emailin, sms, bréfin, gjafirnar og kveðjurnar hér á blogginu. Fékk frábærar gjafir og þar á meðal alvöru kaffivél svo nú bíð ég upp á frítt kaffi á Cafe Boans Warehouse og huggulega tóna með Dan Van Dango og Jose Gonzales meðan sötrað er. Allir velkomnir.

Átti auðvitað yndislegan afmælisdag sem byrjaði á frönskum morgunverði og pakka. Var svo grillað í hádeginu, chillað, borðað ljúfengan Tasmaníu lax á Seven Seas um kvöldið og endað á Youth Group tónleikum í lok dags.

Er svo byrjuð í nýju vinnunni minni sem mér finnst vera svona fullorðinsvinna, þar sem það er dresscode og má ég ekki vera í gallabuxum. Sem mér finnst vandasamt því ég á eiginlega bara gallabuxur. En þetta er voða hugguleg vinna og fínt samstarfs fólk og allt voða fínt bara.

Annars er það bara ekki fleira að þessu sinni "cheers mates".

I still call Australia home

2006-08-10T18:01:00.000+08:00

Jæja þá erum við komin á leiðarenda, alla leið til Ástralíu. Þetta voru ansi mörg flug en það er nú alltaf huggulegt að ferðast með Qatar Air og Qantas, því nú er ég búin að sjá flestar af þessum nýju bíómyndum og þarf ekki að hanga út á vidoleigum. Sérstaklega þar með Qantas þar sem tilhlökkunin eftir að heyra lagið I still call Australia home eftir lendingu var mikil, en þetta fór svolítið út í öfgar þegar þeir voru farnir að spila lagið í sjötta sinn.

Við stoppuðum í eina nótt í London, 6 klukkutíma í Qatar, tvo daga í Hong Kong og svo komum við loksins heim. En við græddum einn dag á leiðinni út af tímamismuninum svo þetta var bara allt í fínasta lagi. Það var geggjað í Hong Kong og er ég að sannfærast meira og meira um að ég sé Asíubúi fastur í hvítum líkama. Mér líkar svo vel við Asíska siði og fólkið. Svo var ég ekki að hata það að labba um götur og vera meðalhá og horfa yfir svarta kolla. Luke tók agalega vel á móti okkur og fór með okkur á local veitingastaði og sýndi okkur bestu staðina og göturnar. Luke kenndi okkur smá kínversku svo við Óli og Grétar vorum óspör að slá um okkur kínverskunni. Við skyldum ekki í því afhverju það fóru bara allir að hlæja þegar við vorum agalega kurteis að tala kínversku. Svo sagði Luke okkur seinna að kínverska væri mjög flókin og að til dæmis kjúklingur og "farðu úr fötunum" er sama orðið bara með mismunandi tónum, svo ég veit ekkert hvaða tóna við vorum að nota eða hvað við vorum að segja við fólkið. Ég gæti sko alveg hugsað mér að flytja bara til Hong Kong í nokkur ár, þarf bara að læra kínversku fyrst.

Hér í Perth er svo bara rjómaveður og vantar sárlega rigningu, held að Ísland og Ástralía ættu að skipta í smá stund um veðurfar. Hér er bara búið að vera sól og um 20 stig. Ástralarnir kvarta og kvarta yfir veðrinu á meðan við íslendingarnir göngum bara um á bolnum með bros á vör.

Annars er ég búin að vera niður á Útlendingareftirliti hér að reyna að ná mér í visa með vinnuleyfi, þeir vildu fá sönnun fyrir því að ég og Grétar værum í alvöru par en ekki bara meðleigendur. Ég var farin að örvænta og ætlaði að fara að feika trúlofunar tilkynningu í The West og kaupa hringa, þegar þau loksins samþykktu blaðrið í mér og létu mig fá visa. Svo ég byrja að vinna næsta Miðvikudag í nýju vinnunni minni fyrir Extra Edge Service.

Það verður því að taka vel á því um helgina svona á meðan maður er enn atvinnulaus og verður byrjað á því að halda matarboð og skella sér svo í árlegt norsara partý, sem þýðir hundruðu skandinava og almenn blekun, svo á laugardag verður skellt sér á stand up show og póker og svo á sunnudaginn er auðvitað aðaldagurinn afmælisdagurinn þar sem ég verð 25 á ný. Þá verður kannski skellt sér á sunday session og svo Youth group tónleika um kvöldið. Það er eins gott að njóta þess að vera atvinnulaus þar til þrælkunin hefst.

En jæja þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni, veriði sæl

Ég er á leiðinni..alltaf á leiðinni

2006-06-14T19:52:00.000+08:00

Ég er á leiðinni.....alltaf á leiðinni..til þess að segja þér hve heitt ég elska þig.................. Ísland.
Það styttist í heimför mína og er ég farin að hlakka ansi mikið til. Áslaug og Thorarnir flugu til Singapore í dag svo næst fer ég. Ég er farin að þrá ansi mikið langþráð frí í Qatar í 50 stiga hita og raka. Ég er núna búin í prófum og er að klára verknámið mitt. Ég klára það daginn fyrir heimför svo það verður dásamlegt að setja upp í flugvél og slappa af. Við byrjum að fljúga til Hong Kong, svo Qatar, svo London og svo Ísland. En við græðum einn dag á leiðinni heim svo þetta tekur ekkert svo langan tíma.
Annars verð ég nú aðeins að monta mig af vinum mínum socceroos!!!!!!!!!! Hér á Little Brown ætlaði allt um koll að keyra yfir leiknum á móti Japan, hér vorum við strákarnir að blóta, faðmast, hoppa, öskra, kyssast, flengja og klappa. Ég er nú nokkuð viss um að allir heima viti hvernig þessi leikur fór svo ég ætla nú bara ekkert að tala um það. En hér var mikill fögnuður og er eiginlega ekki talað um annað en þennan leik hér downunder hvert sem maður fer. Ég er mikið að spá í að kaupa mér búningin fyrir næsta leik og vera alveg til í slaginn.

Ég varð náttúrulega að hafa eina mynd af hetjunni honum Gus, hér á börunum downunder öskra allir Guuuussss þegar hann mætir á skjáinn í leikjunum er hann sannkölluð hetja hér downunder.
En sjáumst bráðum þarna hinum megin upp frá

Vetur í Ástralíu

2006-05-29T16:59:00.000+08:00

Það er komin vetur í Ástralíu, 1. Júní er fyrsti vetrardagur hér og er tanið farið að renna af okkur eins og bráðið smjör. Það er farið að kólna ansi mikið og erum við farin að setja hitarann á í íbúðinni. Það er nú samt um 15 til 20 stig á daginn og enn sól. Ég hef tekið eftir því að Ástralar kunna ekkert að klæða sig eftir veðri. Sumir ástralskir karlmenn eru í stuttbuxum og stuttermabol allt árið. Í dag sat ég á kaffihúsi niðri í bæ og horfði á fólkið ganga fram hjá, þá sá ég fólk í síðbuxum og ullarkápum með trefil og aðra í stuttbuxum og hlýrabol.
Já það er sko margt skrítið í henni Ástralíunni. Síðustu dagar hafa verið undarlegir hjá mér og nenni ég eiginlega ekki að skrifa um þetta allt saman hér en það sem hefur gerst er að:

Um daginn stóð ég á götuhorni innan um hórur, að gramsa í ruslatunnu (eins gott að það sáu mig ekki margir, eins og sumir orðuðu það, hefði þetta getað orðið mannorðsmorð).

Um daginn öskraði á mig biluð kona F orðinu 25 sinnum og fleiru ljótu sem ég ætla ekki að telja upp hér (það er gaman í verknámi í Ástralíu).

Ég fékk skjólstæðing númer tvö í Ástralíu eftir að fyrrum skjólstæðingar mínir rændu bar og stungu af, og gaman gaman nýji skjólstæðingurinn minn er vændiskona (ég veit eiginlega ekki hvar meðferðin á að byrja þar sem ég þekki litið þennan bransa
og vona að hún stingi ekki af líka).

Fór í kveðjuparty Corey og Daniels á vitleysum degi, þökk sé skipulags hæfileikum næstkomandi formanni Íslendingafélagsins í Perth (ekkert vandræðalegt).

Tók lestina í nýju peysunni sem ég keypti í second- hand búð og var tvisvar boðið "gamlingja" sætið í lestinni (Það fyrsta sem Áslaug systir sagði þegar hún sá peysuna var "þetta er gömlukonu peysa", þarf kannski að skila bara peysunni).

Annars hefur verið svolítill ættingjafílingur hér í Perth, síðustu helgi var okkur íslendingunum boðið í matarboð til Gunnars Víkings og voru þar íslendingar/ástralir (íslendingar sem búið hafa í Ástralíu í 30 ár og þess vegna eiginlega orðnir blandaðir) líka. Þetta var svona eins og að vera í ættingjaboði að hafa svona marga íslendinga á ýmsum aldri samankomna að ræða um gömlu dagana. Ótrúlega gaman þar sem maður á nú ekki stóra fjölskyldu hér niður frá. Svo næstu helgi er okkur boðið í annað svona til mömmu Óskar sem búið hefur hér í tuttugu og fimm ár, hún er samt ekki leigubílstjóri.

Sjáumst svo bráðum á Íslandi, er farin að hlakka mjög til að koma og sjá öll nýju börnin og var nú bara eitt enn að bætast við í gær, til hamingju Dröfn og Leifi.
Og svo auðvitað er ég orðin enn spenntari eftir að ég frétti að það sé farið að undirbúa veislur með íslenskum mat mér til heiðurs. Hlakka til að hrauna í mig hangkjötinu, salt kjöti og baunum og kjötsúpu (takk Auður, þú ert gullmoli).
P.s. Það er enn eitthvað bilað, svo ég get ekki sett inn myndir.

Cheers mates

Kominn með flugmiða

2006-05-14T16:39:00.000+08:00

Komin með flugmiða heim til Íslands. Örnin lendir mánudaginn 26. júní á Íslandi. Við fljúgum í gegnum Hong Kong og Qatar. Ætlum að stoppa í Doha í Qatar í 2 daga á leiðinni heim og svo einn dag í Hong Kong á leiðinni til baka. Það verður víst einhver sumarhátið í Qatar um leið og við verðum þarna svo það verður svakastuð, vona bara að ég megi klæða mig glyðrulega og þurfi ekki að vera í kufli sem hylur allt, við eigum von á um 40 stiga hita og miklum raka þarna á þessum tíma.
Annars er allt í fína í Kína hér niður frá. Litli Thor átti 3 ára afmæli þann 1. mai og hélt svakapartý.
Prófin fara að skella á og erum við því sveitt alla daga núna að klára verkefni og undirbúa próf.
Ég og Sameera tókum okkur nú samt smá lærupásu um daginn og fórum í 10 tíma surf kennslu í Lancelin, sem er bær hér norðan við Perth.
Verð ég nú bara að segja að við vorum nokkuð góðar eftir að við vorum búnar að jafna okkur eftir hræðsluáróðurinn. Kennslan byrjaði nefnilega á því að fara yfir öryggisatriði klukkan sjö um morgun, sem fólst í ráðum um hvað þú átt að gera ef hákarl ræðst á þig, eða lendir í rip og hvernig þú getur forðast eitraða fiska. Ég var orðin ansi skelkuð því Sameera hafði beðið með það þar til kvöldið fyrir kennsluna að segja mér að hún væri eiginlega ósynd. En við stóðum okkur eins og hetjur og vorum orðnar ansi fagmannlegar við þetta í lok dags (að eigin sögn). (Bloggið er eitthvað bilað svo ég get ekki sett inn myndir)

Hér í Perth var svo Sexpo síðustu helgi, þar sáum við mann sem málaði málverk með typpinu sínu, peep show, karlmannstrippara, súludansa og fleira fleira perralegt.

Annars er lítið að frétta nema lærdómur, skil á lokaverkefni og verknám. Ég er á fullu í verknámi núna sem felur í sér að hjálpa heimilislausu fólki að takast á við vandamálin sín og finna húsnæði og jafnvel vinnu. Ég átti að fá mína fyrstu skjólstæðinga í síðustu viku og var ógurlega spennt, þar sem þetta var par og ég hef svo mikinn áhuga á pararáðgjöf. En kvöldið fyrir okkar fyrsta tíma, brutust þau inn í bar í hverfinu og stungu af. Counselling framinn minn byrjar vel hér í Ástralíu.

C ya mates in Iceland !!!!!!!

Ævintýri í Ástralíunni

2006-04-29T20:16:00.000+08:00

Maður veit aldrei við hverju maður á að búast í Ástralíunni. Það kemur stundum fyrir að ég fer út að "hlaupa" og þá hleyp ég yfirleitt með fram ánni sem liggur hér í gegnum hverfið sem ég bý í. Vanalega sé allskonar marglita páfagauka, svarta svani, pelikana, einhverja fugla sem ég veit ekki hvað heita og einu sinni sá ég rottu. En í gær voru öll met slegin. Um tuttugu metra út í á sá ég fjóra höfrunga (áin er sko frekar breið og er með saltvatni). Ég stoppaði um stund og fylgdist með þeim, svo þegar þeir fóru að synda niður ánna, hljóp ég meðfram ánni sömu leið. Þegar ég kom að bryggjunni sem er við endann á sýkinu sem er rétt hjá húsinu mínu, voru höfrungarnir bara um 5 - 6 metra frá mér. Svo ég settist niður á bryggjuna, lét fæturnar lafa fram af og fylgdist með þeim. Allt í einu fóru að þeira að synda í áttina að mér og einn þeirra synti beint undir fæturnar á mér. Svo synti hann meðfram bryggjunni og ég gekk meðfram líka og hann snéri sér öðruhvoru á hliðina og horfði á mig. Hinir höfrungarnir voru um meter frá mér að borða og leika sér. Eftir dágóða stund syntu þeir svo allir í burtu og ég stóð eftir gapandi. Hinum megin við sýkið heyrði ég svo fólk vera að kalla á mig, hafði þá hópur að strákum séð hvað ég var nálægt höfrungunum og farið að fylgjast með. Ég stóð bara þarna dágóða stund agndofa og tók svo sprettinn heim til að segja öllum frá höfrungunum. Það eiga víst líka að vera bull sharks í ánni svo nú verð ég fara oftar út að hlaupa og skima eftir þeim.

Ástralskar uppfinningar

2006-04-26T20:08:00.000+08:00

Ja hérna hér, ekki vissi ég þegar ég flutti til Ástralíu að Ástralir væru svona klárir. Ástralir fundu upp penicillin, sprautur þar sem hægt er að draga nálina til baka eftir notkun, Köttinn Felix, Ugg skóna, boomerang, kuðung ígræðslu (bionic ear), The black box (flight recorder), Bensín sláttuvél (þessa sem allir eiga), Hills hoist (þvottasnúrur sem hægt er að leggja saman) prepaid postage, Kiwi skóáburð, kassalaga flugdrekann, vegemite, og auðvitað sjálfan Ute-inn.
Þetta finnst mér ótrúlegt miðað við að hér er allt
á hvolfi.

Hér er svo ein miður skemmtileg mynd sem sýnir afhverju ég er svona skíthrædd við snáka...... af því að þeir eru sturlaðir.

2006-04-20T18:28:00.000+08:00

Íslendingafélagið hér í Perth hélt grill um páskana í einum garðinum hér í East Perth (hverfinu mínu). Það mættu um 12 íslendingar og svo nokkrir útlenskir íslendinga fylgjendur. Þetta var ógurlega huggulegt í 30 stiga hita og sól. Áslaug systir aka Martha Stewart, bjó til remúlaði fyrir gleðina og fögnuðu íslendingarnir mikið við að geta fengið sér eina með öllu!!

Eftir grillið fórum við Grétar, Óli og Tóta hífuð á Footie leik. Ástralskur fótbolti er mjög fyndin, hann er eiginlega eins og blanda af rúbbí, fótbolta og einhverju bulli. Reglurnar eru svo flóknar að ég held það kunni þær bara engin 100%. En það er gaman að horfa á þetta, leikmennirnir eru í stuttum þröngum stuttbuxum og þröngum hlýrabolum og það er mikið um ofbeldi. Svo eru gaurar í hvítum fötum sem hlaupa inn á með vatn handa leikmönnunum og hvísla að þeim skilaboð frá þjálfaranum sem er uppi í glerhúsi og talar í símann við hvíslarana allan tíman. Þetta er mjög undarlegt allt saman. En mínir menn unnu 139 - 89 og skoraði uppáhaldið mitt frumbygginn Sampi 3 mörk.

Annars er farið að kólna aftur í Perth og greinilegt að veturinn fer bráðum að skella á. Þá þarf maður nú að fara að pakka niður hotpants-unum :(
Cheers mates

Sigur-Rós

2006-04-10T12:35:00.000+08:00

Sigur-Rós hélt tónleika á sunnudagskvöldið í Perth concerthall. Að sjálfsögðu mættu íslendingarnir í miklu stuði. Þetta voru magnaðir tónleikar og var ég með króníska gæsahúð og felldi smá tár þegar þeir spiluðu Viðrar vel til Loftárása. Eftir tónleikana stóðu allir upp og klöppuðu og öskruðu og fylltist ég þá miklu stolti. Svo hittum við Jónsa eftir tónleikana og var hann hinn hressasti, þó að hann hafi nú verið örlítið þreyttur þessi elska eftir strangt prógram.

Þetta voru án efa einu bestu tónleikar sem ég hef farið á og hef ég ekki meira um það að segja en, íslenskt já takk!

Útskrift og afmæli

2006-04-06T12:42:00.000+08:00

Nú er Fjóla orðin sálfræðingur. Við Áslaug og Helga fórum á útskriftina hennar á Þriðjudaginn og fylgdumst stoltar með okkar stúlku taka á móti skirteininu. Þar sem ég er að hugsa um að útskrifast frá Singapore var gaman að sjá hvernig athöfnin er í Murdoch og verð ég að segja að svona útskriftir eru nú ekki stuð, vona að Singapore búar hafi svolítið stuð hjá sér, kannski smá karókí eða eitthvað. Eftir útskriftina var svo skellt sér á Moon Bar og slafrað í sig ís yfir slúðri.

Annars verð ég að segja frá einu skemmtilegasta afmæli sem ég hef farið í. Nonní vinkona Grétars hélt upp á 26 ára afmælið sitt og skelltum við Grétar og Óli okkur í gleðina. Þegar við mættum á svæðið var skylda að ganga hringinn og kynna sig með handabandi fyrir öllum gestum. Má taka það fram að við vorum eiginlega vestræna fólkið þarna, gestirnir samanstóðu eiginlega mestmegnis af asíu búum, Írana og Íraka. Þar sem flestir voru múslimar var boðið upp á uppþvottalögs gos og veitingar frá hinum ýmsu heimshornum, og til að auðvelda manni að renna niður veitingunum var tafla upp á vegg með nafni og innihaldslýsingu á öllum réttunum. Hef ég aldrei verið í svona miklu stuð afmæli þar sem gestirnir syngja og dansa bláedrú. Það voru allir í rífandi stuði og endaði ballið með karókí. Allan tímann var ég með límt bros og krónískan bjána/gleði hroll. Þetta var dásamlegt.

Grétar átti svo 26 ára afmæli í gær og verður með afmælisparty með Fjólu sam-afmælis vinkonu um helgina.

Cheers mates

Við erum heppin

2006-04-01T14:10:00.000+08:00

Við erum heppin við Grétar, við erum núna á síðustu dögum búin að fá tvo pakka frá Íslandi og í báðum voru Páskaegg!!!! Ég var búin að eyða miklum tíma í Woolworths hér um daginn að skoða þessi útlensku páskaegg og átti mjög erfitt með að velja, en nú þarf ég ekki að hugsa um það meir. Svo fengum við líka íslensk blöð svo nú getum við komið okkur inn í slúðrið áður en við förum heim. Já góðir gestir örninn lendir í júlí. Við komum heim í mánaðarheimsókn í júlí þar sem bróðir minn er að fara að gifta sig. Og verður þar með árið 2006 ár sumarsins fyrir mér, þar sem ég mun aðeins upplifa sumar það árið.

Annars er hér annar Cyclone farin af stað og er þessi að gera allt tryllt hér í Vestur Ástralíu. Við hér í Perth verðum þó ekki mikið var við hann, nema að við fáum smá rigningu, sem er nú bara kósí. Þetta sýnir nú bara hvað Ástralíu er ógeðslega stór, brjálaður Cyclone hér í Vestur Ástralíu og við verðum eiginlega ekki einu sinni var við hann. Smá dæmisaga um sem sýnir hvað Ástralía er stór. Í mai 1993 fóru jarðskjálftamælar sem mæla við kyrrhafið af stað og sýndu merki eins og að stór jarðskjálfti hafi átt sér stað í Great Victoria Desert í Vestur Ástralíu. Vörubílstjórar sem voru að keyra á þessum slóðum sögðust hafa séð blossa á himninum og smá titring. En Ástralir fundu enga skýringu á þessu atviki. Það var ekki hægt að sjá nein merki um jarðskjálfta og þessi sprenging var 170 sinnum kraftmeiri en námusprengingar í Vestur Ástralíu. Vísindamenn pældu í þessu í tvo til þrjá daga og svo var þetta gleymt. Svo árið 1995 leyddi rannsókn á sprengingu sem Aum Shinrikyo gerði í Tokyo, að Aum átti 500 000 hectara land í Vestur Ástralíu og hafði verið að gera tilraunir þar með kjarnorkusprengjur. Það er sem sagt hægt að sprengja hér kjarnorkusprengjur án þess að nokkur verði var við það. Þetta finnst mér magnað.

En að öðru, íslendingafélagið hér í Perth er orðið ansi virkt og verða bráðum 4 nýjir meðlimir skráðir. Erum við búin að finna 4 skiptinema hér í Perth svo nú eru félagarnir orðnir 12. Gleður þetta nýkjörinn formanninn (mig) mikið og held ég nú bara að það þurfi að fara að halda bráðum árshátíð eða eitthvað því um líkt.
Fleira er það ekki í dag
see ya mates

Cyclone og róður

2006-03-24T11:17:00.000+08:00

Ógeðis Cyclonar hafa herjað á norðurhluta austurstrandar Ástralíu og lagt allt í rúst þar. En Cyclon er hvirfilbilur sem snýst í öfuga átt en hvirfilbilir þarna upp frá á hnettinum. Nú er allt í flóðum þarna og allt morandi í krókódílum og snákum, sem cyclonarnir eru búnir að tuska til svo þeir eru hræddir, svangir og árásargjarnir. Pant ekki fara til Quensland núna.

Annars var mín ástkæra systir að keppa í róðri síðustu helgi. Liðið hennar, Naglfar, stóð sig eins og hetja og var bara nokkuð ofarlega held ég. Var ég mjög stolt af þeim þar sem ég sat á bakkanum í svitakófi, þar sem það var 35 stiga hiti og sól, og þau þarna útí að hamast við að róa. Eftir keppnina var svo legið í skugga undir tré og sötrað kampavín. Ótrúlegt hvað Áströlum tekst alltaf að koma áfengi að í öllum tilefnum, meira að segja alvarlegum íþróttaatburðum.

Annars fórum við á Curtin Idol keppni uppi í skólanum hans Grétars í gær. Vinkona Grétars var að keppa og var þetta einn stærsti bjánahrollur sem ég hef fengið lengi. Ég er bara enn með hrollinn í mér, en kannski er það af því að það hefur kólnað hér um 17 gráður á tveimur dögum. Það var aðeins 20 stiga hiti í gær og fannst íslendingnum ansi kalt og fór í sokka í fyrsta skipti í langan tíma. En sem betur fer þá á að hlýna aftur á næstu dögum.

Cheers mates

Sandsurfing

2006-03-05T15:16:00.000+08:00

Meiri myndir frá ferðinni. Við fórum nefnilega að sandsurfa sem var nokkuð gaman. Terry var svo sniðugur að keyra niður sumar brekkurnar í "eyðimörkinni" með alla farþegana drepþunna og öskrandi af hræðslu (Sjá eftstu myndina). En Terry er hetjan með gítarinn á neðstu myndinni.

Annars verð ég að koma með smá hákarla fréttir þar sem ég er með þessi dýr á heilanum. Um daginn var fræðslu mynd um hákarla í ástralíu og verið að segja frá því hvað maður á að gera ef maður lendir í hákarla árás. Maður á víst ekki að reyna að flýja, heldur horfa á hákarlinn og búa sig undir árás. Svo á maður að pota í augun á honum og setja puttana inn í tálknin. Ég held að geti ekki horft á hákarlinn ef hann ræðst á mig. Ég held ég bara pissi á mig og reyni að synda í burtu í panikki. Ég vona að þeim sé illa við piss. Annars vil ég helst ekkert þurfa að láta á það reyna.

Cheers mates

Pinnacle desert

2006-03-02T19:28:00.000+08:00

Lífið er ljúft hér í Ástralíunni. Vorum að koma til baka úr ferð í Pinnacle desert (sem dregur nafn sitt af þessum drjólum sem standa upp úr sandinum). Við Grétar og Óli fórum í ferð með leiðsögumanninum Terry og 11 öðrum útlendingum. Í stuttumáli var þetta svona: Við byrjuðum ferðina með vín- og bjórsmökkun. Skelltum okkur svo á ströndina í humarbænum Lancelin. Fórum í Pinacle eyðimörkina og horfðum á sólina setjast, borðuðum kvöldmat í sjoppunni í smábænum Cervantes, þar sem okkar beið "reserved" skilti á borðunum. Keyrðum aftur út í The bush, tjölduðum, drukkum og sungum við fallega gítartóna frá Terry. Svo var vaknað við "sönginn" frá páfagaukunum í skóginum og brunað einhverjar torfærur að annarri eyðimörk þar sem við fórum að sandsurfa. Svo fórum við aftur á Lancelin ströndina og skoluðum af okkur sandinnn og svo var brunað í borgina á ný. Takiði eftir tánum á mynd 3, þetta eru tærnar á Terry áströlsku hetjunni okkar. Terry kalla sko ekki allt ömmu sína og er með stærstu stóru tær sem ég hef séð. Ég er mjög forvitin yfir því hvernig aðrir líkamspartar á honum eru.

Annars er skólinn byrjaður aftur, sem þýðir að maður verður að læra eins og hundur á ný. Ég er líka á fullu í fullorðinsvinnunni minni. En ég er program evaluator, sem þýðir að ég er að gera mat á prógrammi fyrir aboriginal konur og þarf svo að gefa út skýrslu um þetta allt saman. Voða fullorðinslegt finnst mér. En ég held þó áfram í unglinga vinnuna mína sem þjónn á Paddington Alehouse og verð þar eina vakt í viku með skólanum. Ég verð að halda í afsláttinn minn í vínbúðinni og fríu drykkina.

Cheers mates

Heitt heitt heitt heitt

2006-02-14T20:42:00.002+08:00

Í dag öfunda ég manninn í teiknimyndunum sem rigningarskýið eltir út um allt. Ég er í sömu stöðu og hann nema að ég er elt af hárblásurum sem elta mig um allt og blása á mig heitu lofti. Síðustu daga hefur verið heitast í Perth af öllum borgum í Ástralíu, sem þýðir að ég geng um með kennarann, perrasvitann og alla aðra svita sem til eru. Ef ég gæti myndi ég labba um alsber, en ég verð víst handtekinn fyrir það. Aldrei hélt ég að ég ætti eftir að ganga um í hotpants eða glyðrulega klædd, þar sem ég hef verið sperhrædd frá fæðingu. En Ástralía er grimm og hefur gert mig að glyðru í efnislitlum toppum og hotpants. Er að berjast gegn því að setja upp derhúfu þar sem stelpur með derhúfur hefur mér alltaf fundist eitthvað rangt. En það styttist í að ég kasti frá mér öllum prinsippum og gerist gærulega klædd stúlka með derhúfu.

Fyrir utan hitann er allt frábært hér eins og alltaf. Skólinn byrjar hjá mér eftir viku svo nú erum við huggulegi maðurinn í panikki að plana síðustu daga frelsis. Við misstum af tilboðinu til Tasmaninu svo við ætlum að leigja lítinn húsbíl fyrir tvo og keyra niður að skógi og fara í Giant treewalk. Sem þýðir að við munum labba á einhverjum loftbrúm uppi í risastórum trjám. Svo ætlum við að fara inn í eyðimörk og sandsurfa og sofa undir stjörnunum. Vonandi að engir snákar komi og kíki í náttfatapartýið.

Cheers mates

Gleði og rómantík

2006-01-28T22:52:00.000+08:00

Þá er hinum fræga Ástralídegi lokið. En þjóðhátíðardagur ástralanna er þann 26. janúar sama dag og afmæli minnar einkasystur. Hefðin er sú að koma sér fyrir einhverstaðar, helst í almenningsgarði um hádegi og svo bara drekka, grilla og spila krikket. Við komum okkur fyrir í garðinum á Coodestræti og sátum þar að sumbli í um 11 tíma. Upp úr átta hófst 30 mínútna flugeldasýning og svo hélt drykkjan og gleðin áfram. Ástralir segja að aussieday sé besti dagur ársins og skildi ég ekki alveg hvað væri svona spes við þennan dag þar sem það að sitja í almenningsgarði, grilla, drekka og spila krikket er gert hér á hverjum sunnudegi. Og veit ég ekki enn hvert svarið er þar sem flestir vinnufélagar mínir eru alltaf svo fullir á aussie day að þeir muna ekki eftir hálfum deginum. En kannski er það bara besti dagur ársins að vera í móki. Eins og fræg kona sagði eitt sinn "drekka til að gleyma".

Því lengur sem ég er í Ástralíu því skemmtilegra finnst mér að búa hér. Maður upplifir alltaf eitthvað nýtt. Til dæmis var ég á gangi um daginn, þegar fram hjá mér brunar blæjubíll fullur af beljum, annan dag var ég að sækja Le meyor í bílageymslu og sé þá 9 löggur í skotapilsum að spila á sekkjapípur innan um bílana. Ég fæ sendar viðvaranir frá skólanum mínum um að passa mig á snákum þegar ég mæti í skólann. Í kvöld fór ég í bíó og varð að slást við önd um snakkið mitt.
Svo er auðvitað endalaus hamingja hér á Little Brown eftir að Grétar mætti aftur á svæðið og er svifið um á bleiku skýi alla daga.

Svo á morgun er það bara rómantík á teppi með rauðvín og osta á tónleikum með Missy Higgins á Sandalford vínekrunni. Lífið er ljúft í Ástralíunni.
Cheers mates

Sólbrennda KONAN

2006-01-17T23:55:00.000+08:00

Nú styttist og styttist í að Grétar komi heim svo ég ákvað að vera duglegri að vinna í taninu. Fór það ekki betur en svo að ég ligg núna uppi í rúmi smurð í aloe vera og vafin inn í skæni (ráð frá einkahjúkrunarfræðingnum mínum). Vona að ég verði orðin fagurbrún á sunnudaginn.
En ætli það skipti nokkru þótt ég brenni og endi eins og leðurtuðra. Þar sem ég er orðin 25 ára og þar með orðin eldri kona. Ég var í sakleysi mínu á einum af skemmtistöðum Perth, þegar að ungur 17 ára drengur, sem hafði komist inn á staðinn með fölsuðu skilríki, fer að reyna við mig og segir svo við mig að hann langi svo að vera með ELDRI KONU!!!!!!!
Svo nú er ég orðin eldri kona og að breytast í leðurtuðru undir skæninum.

En á meðan ég býð eftir sunnudeginum býr Fjóla hjá mér og styttir mér stundir með drama ofan á drama. Það er búið að vera ansi rólegt á dramanum þetta sumarið í Perth. En um leið og íslendingunum fór að fjölga aftur byrjaði draminn. Og ekki finnst dramadrottningunni það amalegt.
Cheers mates

Hákarlar Hákarlar

2006-01-08T14:13:00.000+08:00

Þar sem það er orðið ansi heitt hér í Perth finnst mér mjög gott að fara niður á strönd og dýfa mér smá í sjóinn. En þar sem ég er búin að vera með hákarla, sjósnáka og baneitraðar marglyttur á heilanum, þá hef ég verið ansi smeik á tímum. Ástralarnir segja alltaf að það sé líklegra að ég lendi í bílslysi en að lenda hákarlskjafti. En mér er farið að finnast þetta tal þessa ástrala um að hákarla árásir séu svo sjaldgæfar vera orðið ansi mikið rugl.

Í gær var 21 árs stelpa að synda í sjónum utan við Brisbaine. Á hana réðust þrír bull hákarlar, sem ég hef komist að núna að séu víst ansi árásargjarnir á þessum tíma (engin að segja mér þetta) stelpan kallaði á hjálp en vinir hennar héldu að hún væri að djóka!. Á nokkrum sekúndum höfðu hákarlarnir rifið af henni báða handleggi, og rifið í sig fæturnar og skrokkinn á henni. Sjómenn sem voru þarna nálægt á bát náðu að koma henni upp úr sjónum og koma henni land, en eftir 50 mínútur dó hún vegna sj0kks og blæðingar. Sjómenn og kafarar hafa svo fundið hákarlana og eru að reyna að athuga hvort þeir geti "retrieve what we can".

Í gær var ég á ströndinni og var úti í sjó á bodyboardi þegar Thor segir við mig Katrín hvað er þetta þarna og bendir lengra út í sjó. Brá mér ansi mikið þegar ég sá eins og tvo ugga standa upp úr sjónum og heyri fólkið í kringum mig vera að segja shark, shark. Munaði litlu að ég gerði í buxurnar og tók næstu öldu og lét hana bera mig alla leið upp á sand í panikki. Þessir ástralir stóðu bara þarna áfram út í sjó að benda og spjalla. Komu svo tveir strákar til okkar síðar og sögðu að þetta hefði LÍKLEGA bara verið einhvers konar fuglar sem geta litið eins og uggar þegar þeir sitja á sjónum.

Ég held ég sleppi því að fara á ströndina í dag.
Cheers mates

Sumar í Perth

2006-01-06T21:13:00.000+08:00

Gleðileg jól og farsælt nýtt komandi ár og allt það. Takk fyrir jólakortin og góðu pakkana alla leið frá Íslandi. Ég er búin að vera mjög töff úti á pósthúsi þar sem karlinn í afgreiðslunni segir alltaf "Package from Iceland, grúví" Takk takk takk fyrir mig.

Aftur er ég orðin munaðarlaus, foreldrarnir farnir aftur heim til Íslands. Það er búið að vera svo gott að hafa þau og nú þarf ég að verða fullorðin aftur.

Sökum aukiðs hitafars hér í Perth er ég nú komin með krónískan kennarann og perrasvita yfir efri vörinni. Nú sit ég um kvöld á brókinni, þar sem ég get ekki hugsað mér að svitna í fleiri föt í dag og bíð eftir þrumuveðri. Þrumuveðrin eru mögnuð hér, trylltar eldingar og háværar þrumur. Þetta kalla Ástralir Thunderstorm, en ég get ekki séð neitt stormlegt við þetta.

Annars fer að styttast í að Grétar komi aftur og verður erfiðara og erfiðara að bíða eftir því sem tíminn líður. En Fjóla mun koma í næstu viku og búa hjá mér í viku svo ég býst við miklum drama til að stytta fyrir mér biðina.

Cheers mates

2005-12-19T00:27:00.000+08:00

Þar sem það er orðið ansi einmannalegt á Little Brownstreet eftir að Grétar fór til Íslands. Þá fékk ég mér gæludýr til að kúra með á kvöldin.....þetta er hann vambi.

Stuð Stuð Stuð

2005-12-18T23:07:00.000+08:00

Já nú er allt að verða vitlaust hér í Perth, vandræða unglingarnir eins og Auður kallar þá a.k.a foreldrar mínir eru komnir Down under. Og nú hefst æsingurinn að sýna þeim allt hér áður en þau fara aftur. Við fórum í fimm daga ferðalag hérna suðureftir í Vestur Ástralíu. Tókum þetta með stæl og leigðum húsbíl.

Þetta var mjög skemmtileg ferð, við skoðuðum gimsteinahelli, sáum þar sem suðurhaf og Indlandshaf mætast, fórum á bryggju sem nær tvo kílómetra út í sjó, skoðuðum súkkulaði, osta og nammi verksmiðjur, smökkuðum vín í vínsmökkunum og margt margt fleira. Það var mjög töff að rúlla út úr "skúrnum" (eins og mamma kallaði húsbílinn) á vínekrunum þegar við fórum í vínsmakkanir. Á daginn sáum við villta stóra marglita páfagauka og á kvöldin komu kengúrur og possums (sem er hálfgerð blanda af íkorna og rottu) fyrir utan húsbílinn. Ég og Áslaug systir urðum eitt kvöldið ansi skelkaðar, það voru um átta kengúrur fyrir utan "skúrinn" og fórum við út að kíkja. Skyndilega fældust kengúrurnar og byrjuðu að hoppa í allar áttir. Ein kengúran stefndi beint á 0kkur systurnar og fundum við jörðina nötra undir okkur. Svo skyndilega tók hún snögga beygju og stökk burt. Kengúran var á stærð við okkur og vorum við ansi hræddar að hún myndi boxa okkur. Rákumst sem betur fer ekki á neina snáka. En það gæti gerst á morgun, ég fékk þessa tilkynningu um daginn.

The return to warmer weather has resulted in increased snake activity oncampus. The most common are the tiger snake, brown snake and thedugite. Bobtail lizards are also active.Snakes and lizards will normally avoid any human contact and will moveaway when approached. Should a snake be located where it may causesomeone harm, please contact Security Services immediately on telephone9360 6262.

Ég þarf að fara niður í skóla á morgun og er að logsjóða mér stál búning núna, svona eins og Ned Kelly var í.

Allir að verða vitlausir

2005-12-06T22:34:00.000+08:00

Hákarlarnir hérna Down under eru orðnir svo klikkaðir að þeir eru farnir að ráðast bara á báta líka. Þessi hákarl er 4 m og réðst á þennan bát, hann var svo sterkur að hann dró bátinn bara með sér og eigendurnir urðu ansi skelkaðir.

Svo verð ég að segja frá rannsókn sem var hér í dagblaðinu. Ástralir eru mikið fyrir sopann og hafa nú verið að rannsaka af hverju maður fær bjórgleraugu. Ég ætla bara að hafa þetta á útlensku.

SCIENTISTS have figured out why alcohol makes ugly people seem more attractive - otherwise known as the "beer goggles" effect.
Far from being a simple matter of how much you have to drink, the researchers have devised a complex formula which takes into account the level of light in the pub or club, the drinkers' own eyesight, the smokingness of the room and the distance between two people.
A phenomenon which has caught out millions of people over the years, the beer goggles effect refers to how having too much to drink can make someone you find repulsive suddenly exude all the charms and allure of a supermodel.
While getting intimate with the person may seem like a good idea at the time, it's only the morning after when you realise that the Angelina Jolie superbabe you hooked up with the night before actually resembles Margaret Thatcher in the cold harsh light of day.
And while many of us have worn beer goggles over the years, no-one has ever worked out exactly why alcohol has this strange effect on our judgment.
Until now.

"The beer goggles effect isn't solely dependent on how much alcohol a person consumes, there are other influencing factors at play too," said Professor Nathan Efron, Professor of Clinical Optometry. Amazingly, scientists now believe you don't even need to have had an alcoholic drink to suffer from the beer goggles effect.
"The formula shows for example, that a person with poor vision who's talking to someone in a very smoky bar will be experiencing a beer goggles effect close to someone who has consumed eight pints in a smoke-free and well-lit room."
The formula can work out a final score to measure the effect.

A score of less than 1 means no beer goggle effect - an ugly person remains ugly.

A score of 1-50 means a slight beer goggle effect - making a person you would normally find very unattractive slightly less "visually offensive".

A moderate beer goggle effect is indicated by a score of between 50-100- a person who is by no means appealing becomes suddenly sexually attractive.

A score of more than 100 indicates a severe beer goggle effect - the "fugly" you were talking to an hour ago now looks like Kylie Minogue or George Clooney.

For example, someone with normal vision who has drunk five pints of beer and see someone 1.5 metres away in a fairly smoky and poorly lit room will score 55, which means that they would suffer from a moderate beer goggle effect.
Increasing beer consumption to eight pints (2.8 litres) increases that score of 140, leading to a severe beer goggle effect.''

Svo er maður búin að fara á tónleika með Emilíönnu Torrini hér í Perth, var þetta hin ágætasta skemmtun og var maður stoltur að vera íslenskur það kvöld. Svo er ég byrjuð að vinna á Ascott Racecourse, sem er skeiðvöllur þar sem ástralarnir dressa sig upp, drekka sig fulla og gambla. Með fyndnustu vinnum sem ég hef unnið í.

Átti skemmtilegar umræður í dag um yfirtöku Indverja yfir heiminum við Sameeru vinkonu mína. Þar sem Indverjar eru komnir yfir billjarðinn fyrir nokkru þá styttist í að þeir fari að taka yfir heiminum. Þá verða ekki lengur hvítar eða svartar manneskjur, það verða allir bara beige.

Cheers mates

Huggulegheit út í eitt

2005-12-01T14:27:00.000+08:00

Þetta er nýjasta áhugamál mitt, ætla ég að æfa mig mikið og verða ótrúlega góð í þessu sporti. Ég er enn að þjálfa mig í að hætta að hugsa um hákarla og einbeita mér að öldunum. Því þó það séu engir hákarlar á ferð þá þarf ég samt að vera að berjast fyrir lífi mínu. Þar sem ég er nú sannur íslendingur og ekki vön því að vera að svamla í sjónum, finnst mér nógu erfitt að reyna að halda mér lifandi í ölduganginum. Svo er við það að bæta einhverjum straumum sem eru í sjónum hér. Ég spurði nú surf "kennararann" minn hann Todd hvað ég ætti nú að gera ef ég lenti í svona straumi. Þá var svarið bara "Dont panick " punktur . Það er víst þannig að ef maður lendir í svona straumi þá ber hann mann út á haf og þú getur ekkert gert í því, sama hversu sterkur sundmaður þú ert. En þegar að þú ert komin á nógu mikið dýpi, þá minnkar straumurinn og þá á maður bara að vera kjurr og veifa höndunum og VONA að lífvörðurinn sjái þig svo hann geti komið á bát og sótt þig. Er ekki nóg að hafa hákarla og ýmsa og eitraða fiska í sjónum, heldur þarf að bæta við straumum líka. En ég ætla ekki að gefast upp og halda áfram að lifa á brúninni.
Annars hefur fjöldi íslendinga í Perth fækkað um helming eftir að Fjóla, Helga, Óli og svo auðvitað Canónan sjálf eru öll farin til Íslands. En hún mun hækka örlítið aftur eftir viku þegar gamla settið mitt lendir í Perth. Þá munum við fjölskyldan skella okkur í 7 metra langan húsbíl og bruna um hluta af vestur Ástralíu, já ég segi hluta, því vestur Ástralía er svo stór að þó við munum ferðast í viku, þá munum við aðeins ná að skoða lítinn part. Ég hlakka mikið til að sitja í húsbílagarði fyrir utan húsbílinn, sólbrunninn með kaldan Crown lager í einni og grillaða stórrækju í hinni. Þetta verður huggulegt.
Cheers mates

Hákarlaparadís

2005-11-21T12:25:00.000+08:00

Stundum veit ég ekki alveg hvað það var sem fékk mig til að koma hingað til Ástralíu, þar sem maður er í lífshættu á hverjum degi, ég var að skoða hættulegustu dýr hér í Ástralíu og yfirleitt stóð, deyrð innan við X mínútúr, ekkert móteitur til eða bara hreinlega þú hverfur í kjaftinn á þessum dýrum og getur ekkert gert.
Ég Óli og Luke fórum svo að surfa á Laugardaginn í góðum gír og ég ákvað að ekki hugsa um öll hættulegustu dýr í heimi, sem einmitt búa hér í sjónum í Ástralíu. Eftir dágott stuð í sjónum fórum við svo að hitta Fjólu og vini Luke frá Hong Kong niðri á Cottesloe ströndinni. Þegar við vorum nýkomin úr dífu í sjónum og vorum að þurrka okkur á sandinum, byrjuðu þessir lúðrar að blása og fólkið í sjónum byrjaði að hlaupa og synda í land í panikki. Þetta var hákarlaviðvörunin. Allir komust í land nema þessi tveir strákar

þeir höfðu klifrap upp á þessa súlu og þorðu ekki niður af henni. Það komu tvær fréttaþyrlur svífandi að ströndinni og hákarlavörnin okkar, sem er maður í flugvél, sem flýgur yfir strandlengjuna og lítur eftir því hvort það séu hákarlar í sjónum var svífandi yfir svæðinu líka. Strákarnir tveir stóðu þarna í smá stund með áhorfenda skarann að fylgjast með þeim.

Þar til lífverðirnir komu á bát, litu í sjóinn í kringum þá eftir hákarli og sögðu þeim svo að stökkva út í og synda hratt í land. Ég hefði migið laglega í mig hefði ég þurft að synda þessa sundferð. En þeir komust óhulltir í land. En þess má geta að fyrr á þessu ári, var hákarl sem tók fótinn af einum manni á nákvæmlega sama stað, þ.e. við þessa súlu. Maðurinn dó þarna við súluna og hákarlinn synti burt með fótinn. Maður lifir svo sannarlega on the edge hér down under.

En nú er maður sem sagt búin að koma í fréttunum hér Down under, það var tekin mynd yfir ströndina og ég var ein af litlu manneskjunum sem sáust í fréttunum.

Maður er bara orðin frægur

Cheers mates

Það er komið sumar!!!

2005-11-16T22:09:00.000+08:00

Þetta erum við Eugene frumbyggja vinur minn sem ég hitti á bekk niðri í bæ. Greinilegt að maður þarf að fara að tana sig ef maður á að halda í við Eugene.

Annars er ansi margt búið að gerast sem ég nenni ekki að skrifa um. En tildæmis má nefna loka partýið upp í Murdoch, sem var svipað og íslensk útihátið. Hefðum getað verið á Halló Akureyri. Svo var kokteil sálfræði party, The Melbourne cup þar sem dífan vann í sjötta sinn og ég grét þó ég skildi ekkert hvað væri í gangi. En anorexíu knapinn grét líka. Svo var afmæli hjá Óla íslendingi í Perth, Gay Pride, próf og verkefnaskil, fagnað eftir prófin, svo auðvitað strandarferðir, farið í sund hjá Suzie í úthverfunum og fleira. Ég fer að setja inn myndir af einhverju af þessu. Annars var Astralía að vinna Urugvæ í fótbolta í kvöld svo Ástralir munum keppa í HM í fyrsta skipti í 32 ár.

Annars er ég orðin sjúk í ströndina og er að fara í surf kennslu hjá Todd á morgun, vona að hákarlarnir verða í síestu að chilla þá. Svo er bara komið sumar, ég á eftir að skila einu verkefni og er svo komin í sumarfrí. Mamma og pabbi koma svo eftir 23 daga.

Annars skil ég ekki þessa hætta saman bylgju sem gengur yfir Íslandið þessa dagana, kannski það sé rétt hjá ónefndum manni sem var á geðdeildinni sem ég vann á, að Japanir séu að setja lyf í íslenska drykkjarvatnið sem lætur íslendinga gera skrítna hluti. Kannski settu þeir brakeup 2005 lyfið í vatnið núna.

Cheers mates

Draumur okkar beggja, draumur okkar beggja ...

2005-10-16T15:05:00.000+08:00

Þá er draumi okkar beggja um að eiga bjöllu lokið. Við þurftum að selja góðvin okkar og fararskjóta.
Bjallan fína sem við öll dýrkuðum og dáðum, bilaði.
Eftir þrjá yndislega mánuði á götum Perth í Vestur Ástralíu bilaði okkar ástkæra bjalla og sáum við okkur ekki fært að gera við hana þar sem það kostaði tvöfalt meira en við keyptum hana á.
En við fundum gott heimili fyrir vin okkar hjá ungum bifvélavirkja sem lofaði mér að hugsa vel um elskuna og stjana við hann.

Ég tók mig þó saman í andlitinu á endanum og festi kaup á gömlu hjóli og hjóla nú um borgina.
Ég keypti þetta gæða hjól Indi 500, af gamalli konu á 1250 íslenskar krónur.
Annars er ekki slæmt að ferðast bara um á hjóli því hér er sumarið loksins að bresta á og var 27 stiga hiti í gær. Spáin er svo góð næstu viku eða yfir 20 gráður alla vikuna. Nú er loksins komið að því að maður fari að skella sér niður á strönd og út í sjóinn. Ég er orðin aðeins öruggari með að fara að surfa þar sem strandverðirnir hér hugsa vel um mann og flugvélar fljúga yfir ströndinni til að fylgjast með því hvort það séu nokkuð hákarlar að þvælast þarna um. Í fyrradag voru 100 manns reknir upp úr sjónum á Cottesloe ströndinni, vegna þess að einhver sjómaður sá 3 metra stóran hákarl vera að þvælast við ströndina. Ég held ég myndi nú bara missa þvag ef ég myndi vera að svamla í sjónum og Mich Buccanon kæmi og segði mér að koma mér upp úr sjónum, því það væri 3 metra langur hákarl að koma og borða mig. En það er gott að maður sé allavega varaður við.
Svo fer að koma að því að ég fari að finna nýtt net albúm og setja inn myndir.
Cheers

Hákarla stuð

2005-10-07T18:53:00.000+08:00

Já þessir hákarlar virðast leggja mikið á sig til þess að koma hingað til Ástralíu og reyna að éta okkur. Þessi hákarl heitir Nicole (eftir Nicole Kidman, sem er mikil hetja hér í Ástralíu). Nicole synti alla leið frá Suður Afríku til Ástralíu.
Nicole er um 4 metrar og synti frá Suður Afríku til Ástralíu og til baka! Leiðin sem hún synti frá Suður Afríku til Ástralíu er 11. 100 km og fór hún þetta á 99 dögum. Alls var þetta því 22. ooo km sem hún synti og er þetta nýtt met þar sem þetta er það hraðasta sund sem mælt hefur verið hjá sjávardýri. Pant ekki hitta Nicole á Scarboroughbeach því ég er nokkuð viss um að ég geti ekki unnið hana í boxi.

Annars var Perth í fimmta sæti yfir bestu borgir til að búa í, í heiminum. Af 10 bestu borgunum voru 4 í Ástralíu. Og í annarri könnunn voru Ástralir sagðir vera ánægðasta fólkið í heiminum. Það er greinilegt að maður er engin afglapi að koma hingað í nám :)
Cheers mate

Klukk

2005-09-28T16:35:00.000+08:00

Ég var víst klukkuð svo hér kemur þetta:

1. Ég er með fóbíu fyrir útrunnum matarvörum. Kíki alltaf á síðasta neysludag áður en ég borða eitthvað. Get ekki fyrir mitt litla líf borðað útrunninn mat.

2. Ég tek aldrei fremstu vöruna í hillunni í búð. Veit ekki alveg ástæðuna fyrir þessu, kannski vegna þess að það er búið að káfa svo mikið á vörunni. Eða af því að ég veit að starfsfólk í búðum setur alltaf elstu vöruna fremst og nýjustu aftast. Svo frétti ég líka af rassamanninum í Bónus á Laugarveginum, passa mig því extra vel þar.

3. Ég er með fóbíu fyrir snákum. Get ekki komið við leikfanga snáka og á erfitt með að vera í sama herbergi og gervisnákar. Svitna og fæ hraðan hjartslátt ef ég sé mynd af snák í bókum.

4. Alltaf þegar ég fer í sturtu set ég á ískalt vatn í nokkrar sekúndur áður en ég slekk á sturtunni. Veit ekki heldur ástæðuna fyrir þessu. Líklega til að koma blóðrásinni af stað.

5. Ég er tilboðsfíkill. Fæ sæluhroll um mig ef ég kaupi eitthvað á góðum díl. Ef ég sé eitthvað á tilboði verð ég að kaupa það, þó svo ég hafi engin not fyrir vöruna. Ég get bara ekki látið svona gott tilboð fram hjá mér fara. Ég held ég hafi erft þetta frá föður mínum. Þar sem hann er þekktur sem Tilboðs Kristján.

Jæja þá klukka ég alla þá sem hafa ekki verið klukkaðir. Klukk!!!
Cheers

West Coast Eagles Töpuðu

2005-09-27T13:36:00.000+08:00

Á Laugardaginn kepptu West Coast Eagles (frá Perth) og Sydney Swans í úrslita leik í AFL.
Hér í Perth varð allt vitlaust. Það var ekki bíll á götunum, flestar búðir lokuðu og allir barir voru stappaðir. Drykkjan byrjaði klukkan 10 um morgun og stóð fólk eins og sardínur í dós á barnum. Grétar, Thor og Óli fóru á bar í Leaderville í West Coast Eagles treyjum. Þar voru um 2000 manns inn á barnum og stóðu strákarnir með krikan á næstu mönnum í andlitinu. því miður tapaði Perth með aðeins 4 stiga mun. Eftir leikinn lagðist sorg yfir borgina sumir voru eftir grátandi á barnum að drekkja sorgum sínum á meðan aðrir fóru heim og drápust uppi í rúmi.

Þar sem sjórinn er farin að hlýna fannst mér tilvalið að fara að festa kaup á brimbretti og skella mér út á Scarborough beach og læra að surfa. En eftir að ég sá þessa frétt þá ætla ég að hugsa mig aðeins um
A surfer fought off a shark by punching it in the face and escaped unhurt from the encounter at Scarborough beach on friday morning. Brad Satchell was surfing about 120 meters off the coast when a one meter shark swam straight to him.
Svo tveimur dögum seinna sá ég þetta
Betur fór en á horfðist á sunnudaginn þegar fimm metra hvítháfur hremmdi ástralskan brimbretta kappa, Josh Berrish að nafni, í sjónum úti fyrir Kengúrueyju við sunnanverða Ástraliu. Hákarlinn læsti tönnunum í Josh, sem barðist um á hæl og hnakka, en skömmu síðar komu vinir hans og náðu að draga hann á land.
Allir Ástralir segja að það sé svo sjaldgæft að maður lendi í hákarli ef maður er að surfa. En bara síðan að ég kom hingað hafa þrír látist og fjórir lent í stimpingum við hákarla en sloppið lifandi.
Ég veit ekki hversu góð ég er að slást við hákarla svo ég held ég ætli að hugsa mig aðeins betur um áður en ég skelli mér út í þessa hákarla laug.
Cheers

Út og Suður

2005-09-22T13:29:00.000+08:00

Mikið sem það gladdi mig þegar ég uppgötvaði að hægt er að horfa á stórvin minn Gísla Einarson í Út og suður á ný. Til mikillar lukku bilaði sjónvarpið hér á Littlu Brownstreet, svo ég fór að forvitnast um hvað væri í þessum íslensku netsjónvörpum, og viti menn var þá ekki Gísli á dagskrá á ný. Hann Gísli kallar sko ekki allt ömmu sína og ferðast landshorna á milli og heilsar upp á forvitnilegt fólk eins og Aðalheiði Eysteinsdóttur, sem býr í félagsheimilinu Freyjulundi í Arnarneshreppi, eða Sigurjón Skarphéðinsson hrossabónda sem segist eiga nóg af hrossum að Skagfirskummælikvarða. Held ég nú að heimþráin eigi eftir að banka seint að dyrum svo lengi sem ég hef Gísla minn og vini hans.
Annars er tími leiguforeldrana lokið og verð ég nú að segja að við höfum staðið okkur með sóma. Barnið fékk ekkert sælgæti eða óhollustu. Það var bara fiskur í matinn og mjólk drukkinn með. Við ákváðum að dekra frekar við hann með því að fara með hann í dýragarðinn, í bío, niður að á og út að leika í leiktækjunum í parkinum. Þetta gekk allt vel og held ég meira að segja að hann sakni þess bara að hafa okkur ekki hjá sér (höfum það þannig). Við ætlum nú samt að bíða í nokkur ár í viðbót með að drita niður börnum. Að vakna klukkan 6 hvern morgun á ekki alveg við okkur í augnablikinu.
Við Grétar fengum svo sitthvoran LaCoste bolinn frá Hong Kong svo nú getum við verið gosuð í stíl.
Cheers

Leiguforeldrar

2005-09-06T16:03:00.000+08:00

Það styttist í að við Grétar verðum leiguforeldrar . Áslaug og Thor eru að fara til Hong Kong í viku og barnið verður skilið eftir hjá okkur. Litli Thor er orðin 2 ára ákveðinn ungur drengur (enda er hann Naut). Við erum ákveðin í að vera strangir og ábyrgir foreldrar í þessa viku, en ég er ansi hrædd um að þetta eigi eftir að enda í miklu magni af nammi, ís, bíoferðum, ferðum í dýragarða, siglingar og hvað sem Litla Thor dettur í hug að biðja um. Annars er ég farin að hugsa um að þrífa allt hátt og lágt þar sem ég fæ ókeypis heimilishjálp í viku.
Svo verður maður orðin fín frú á jeppa þar sem bjallan góða er kannski ekki fyrir barnabílstóla. Svo vil ég náttúrulega ekki að barnið drulli út eða klíni nammi og ís í drossíuna.
Annars held ég að þetta verði lærdómsrík vika fyrir okkur öll.

Annars er lítið að frétta af okkur hér downunder. Við lærum eiginlega bara út í eitt, maður þarf víst að fara í próf og skila óskiljanlegum verkefnum. Ég skil ekki af hverju ég lét ekki bara æskudraum minn rætast og varð bakarís kona í stað þess að standa í þessu. Þá gæti ég bara verið núna í vinnunni að háma í mig bakkelsi.
Ég var að setja inn myndir í albúmið. Þetta eru myndir af húsinu og bílnum, City to surf hlaupinu sem við systurnar mættum galvaskar í og fengum medalíu og einhverju fleiru.

Cheers

leigumóðirin

Hlakka til sumars

2005-09-01T22:36:00.000+08:00

Hlakka til að sumarið renni í hlað. Það styttist í það, byrjar í september segja þeir. Ég sé líka að það er farið að fjölga pöddum, er farin að fremja fjöldamorð með handryksugunni. Annars var ég búin að plana að fara að læra að kafa og og fleira stuð. Líst ekki á blikuna þar sem hákarl át einn kafara um daginn og svo át krókódíll veiðimann um daginn. Maður má víst ekki vera með hendurnar út fyrir bátinn í þessum ám, þá kemur bara krókódíll og grípur í mann. Eiginkona mannsins sem var étinn er víst búin að ráða veiðimenn til að drepa krókódílinn, veit ekki alveg hvernig þau ætla að þekkja þennan krókódíl frá hinum. Ætli það verði ekki líka gefið út veiðileyfi á þennan hákarl, eins og þann sem reif fótinn af einum hér í Perth. Ástralir tala bara um að þetta sé bara ein af hættum lífsins, maður getur lent í bílslysi eða verið étinn að hákarli. Ég vel bílslysið frekar en þennan kjaft

Annars er ég farin að upplifa smá menningarsjokk, ástralir eru skrítnir. Þeir dressa sig upp og fara á barinn að djamma á sunnudögum og hætta um kvöldmat. Það má keyra hér ef maður drekkur bara einn bjór á klukkutíma, sem leiðir til þess að allir keyra fullir. Svo má maður eiga hass, svo það reykja allir hass og rækta það jafnvel heima hjá sér. Á djamminu er maður iðulega spurður hvort maður vilji hass eða sé að selja hass. Eins og ég líti út fyrir að verða dópsali. Að eiga rottu sem gæludýr er mjög vinsælt, ein stelpa með mér í bekk er með fullt af myndum af rottunum sínum í símanum sínum og finnst þær svo sætar.
Ég er hætt að spyrja hvernig fólk hafi það í búðum, því þá fæ ég bara ævisögu eða í smáatriðum hvað fólk sé búið að gera yfir daginn og festist við afgreiðslu kassan og kemst ekki út úr búðinni. Afgreiðslu fólk í búðum talar endalaust við mann og er alltaf svo glatt. Sumir spyrja mann hvað ég ætla að gera í dag eða hvað ég gerði í gær. Kannski er ég í leynilegum erindagjörðum og get ekkert verið að ræða þetta.
Um síðustu helgi fór ég á syðsta stað hnattarins sem ég hef komið á. Hef aldrei farið svona sunnarlega á hnettinum áður. Mér fannst þetta merkileg stund. Strákarnir voru að keppa í fótbolta í bæ hér sunnan við Perth. Þar býr fólk í risahúsum með bryggju í bakgarðinum fyrir bátinn sinn. Huggulegt.
Áslaug systir komst annars í hann krappan. Þessi krókódíll var nærri búin að ná henni um daginn, sem betur fór tókst Áslaugu að dúndra í punginn á honum, annars hefði ég þurft að ráða veiðimenn til að hunt him down

Cheers

Hlauparinn

2005-08-23T21:54:00.000+08:00

Það fer að styttast í sumarið hér í Perth. Samkvæmt dagatali byrjar það í byrjun september. Það eru í raun bara tvær árstíðir hér í Perth sumar og vetur. Það er sól alla daga núna, svona eins og góðir dagar í íslensku sumri.
Þar sem ég keypti mér allar græjur til að fara út að hlaupa um daginn og er búin að fara einu sinni út að hlaupa, þá fannst mér tilvalið að skrá mig í "maraþon" hérna sem heitir city to surf. Búist er við að um 26 000 manns muni taka þátt og verð ég ein af þeim. Mér líst samt ekki alveg á tímasetninguna, hlaupið er klukkan 8 á sunnudegi.

Þetta er mynd úr hlaupinu síðan í fyrra. Maður getur látið taka tíman og láta birta það í blaðinu en ég held ég geri það bara á næsta ári.
Annars erum við Grétar loksins orðnir ástralir, við erum búin að kaupa okkur grill. Við keyptum minnsta grillið sem við fundum samt er það 4 brennara og töluvert stærra en venjulegt heimilisgrill á Íslandi. Ég er loksins farin að sjá hversu grill óðir ástralir eru. Það eru til grill hér sem ég gæti búið í. Þá gæti nafnið á ævisögu minni verið Konan sem bjó í grilli.
Þar sem margir virðast ekki hafa hugmynd um hvar ég er þá er hér kort

Annars bara hér smá kveðja: Vala og Óli til hamingju með prinsessuna. Matthildur Agla til hamingju með að vera kominn í heiminn, ég hlakka til að fá loksins að sjá þig.

Cheers

Komin með netið

2005-08-19T17:36:00.000+08:00

Jæja þá erum við komin með netið á Little Brown street svo nú byrjar ballið. Það er allt gott að frétta af okkur hér Down under. Við erum komin með frábæra ibúð í East Perth og búin að kaupa okkur bíl. Við keyptum okkur Volswagen bjöllu frá 1971. Ljósbláa og fallega. Við lúkkum vel þar til við förum á hraðbrautina og allir taka fram úr okkur, en við segjum bara no worries.
Takk fyrir allar afmælis kveðjurnar og pakkana á afmælinu mínu. Takk Takk kossar og knús.
Auður ég er búin að lesa bréfið frá þér hundrað sinnum takk kærlega fyrir mig.
Það er vetur hér í Ástralíu, en vetur hér er svipaður og íslenskt sumar, nema auðvitað á afmælisdaginn minn var grenjandi rigning. Við fórum í Aqua garð hér nálægt og skoðuðum hákarla og alls konar dýr og svo grilluðum við nokkrir íslendingarnir í Perth heima hjá Áslaugu og Thor. Set inn myndir fljótlega.
Vala, Óli og litla pía hugsa til ykkar og sendi góða strauma hinum megin á hnöttinn.

Down under

2005-08-03T20:53:00.000+08:00

Velkomin á Down under bloggsíðuna hér munu vera myndir og fréttir af lífinu í Perth.